اثر سطوح مختلف اسیدهای آمینه جیره در سنین ابتدایی و نوع تلاقی بر صفات عملکردی، وزن اندامهای ایمنی و نسبت هتروفیل به لنفوسیت در جوجههای گوشتی سویه آرین
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حرفه ای - دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بابل، گروه دامپزشکی، بابل، ایران
2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بابل، گروه دامپزشکی، بابل
3 استادیار بخش علوم دامی مرکز تحقیقات،آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،گرگان، ایران.
doi
10.22092/asj.2017.109466چکیده
این آزمایش با هدف بررسی اثر کاهش میزان اسیدهای آمینه جیره (پیشنهاد آرین و ۶ درصدکمتر از آن تا 25 روزگی) و نوع تلاقی (کلاسیک و جدید) روی صفات عملکردی و برخی خصوصیات سیستم ایمنی جوجههای گوشتی آرین انجام شد. تعداد 500 قطعه جوجه یک روزه مخلوط از دو جنس در قالب یک طرح آماری فاکتوریل با 4 گروه آزمایشی و 5 تکرار برای هر گروه طی مدت 44 روز مورد آزمایش قرار گرفتند. میزان اسیدهای آمینه جیره با توجه به میزان لیزین قابل هضم محاسبه شد. در روزهای 21 و 42 از ورید بال 2 جوجه (نر و ماده) از هر پن خونگیری و سلول های هتروسیت و لنفوسیت شمارش شد. صفات عملکردی در سنین مختلف و وزن اندام های ایمنی در 44 روزگی اندازه گیری شد. در این آزمایش مصرف خوراک در 18 روزگی و ضریب تبدیل خوراک در 18 و 25 روزگی تحت تاثیر کاهش میزان اسیدهای آمینه جیره، افزایش یافت (05/0 p<). تفاوت معنی داری در وزن بدن و اندام های ایمنی، شمار هتروفیل و لنفوسیت و نسبت هتروفیل به لنفوسیت خون مشاهده نشد. اثر متقابل میان فاکتورهای مورد بررسی روی صفات مورد اندازهگیری مشاهده نشد. در کل نتایج این بررسی نشان داد عملکرد رشد تلاقی جدید در شرایط این آزمایش مشابه با تلاقی کلاسیک بود و کاهش 6 درصدی اسیدهای آمینه جیره نسبت به سطوح پیشنهادی راهنمای آرین در سنین ابتدایی تاثر منفی بر عملکرد، نسبت هتروفیل به لنفوسیت خون و وزن اندام های ایمنی نداشت.