شناسایی شاخصهای گزارشگری یکپارچه در دانشگاهها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
3 استاد گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، دانشگاه گاوله، سوئد.
doi
10.22059/acctgrev.2023.351165.1008752چکیده
هدف: هدف این پژوهش شناخت شاخصهای گزارشهای یکپارچه در آموزش عالی است. این گزارشها میتواند برای ارتباط مؤثرتر با ذینفعان و شناخت فرصتها و چالشهای آموزش عالی و بهبود تصمیمگیری استفاده شود.روش: در جهت تحلیل محتوای کیفی، ۵۸ گزارش از ۳۴ دانشگاه خارجی و ۱۴ دانشگاه داخلی با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شد. گزارشهای مذکور دارای بالاترین امتیاز تأثیر در رتبهبندی تایمز، جیآرآی، وبگاه گزارشگری یکپارچه و وبگاه وزارت علوم تحقیقات و فناوری ایران بودند.یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از این است که مؤلفههای گزارشگری یکپارچه در دانشگاهها، در مجموع به تعداد 130 شاخص است که به 7 دسته طبقهبندی شده است: 1. توصیف سازمان و محیط فعالیت آن (34 شاخص)؛ 2. راهبری (7 شاخص)؛ 3. مدل کسبوکار (58 شاخص)؛ 4. ریسکها و فرصتها (17 شاخص)؛ 5. استراتژی (8 شاخص)؛ 6. عملکرد (3 شاخص)؛ 7. مبنای تهیه و ارائه گزارش (3 شاخص).نتیجهگیری: نتایج این مطالعه شاخصهای گزارش یکپارچهای را معرفی میکند که در زمان حاضر، از اقبال مطلوبی برخوردار است. این نوع گزارش از نظر میزان افشای شاخصها و محتوای اطلاعاتی، میتواند گزارشهای مسئولیت اجتماعی، پایداری و سایر گزارشها را با گزارشهای مالی یکپارچه کند و در نتیجه، فرصتهای بیشتری برای تقویت پاسخگویی دانشگاههای بخش عمومی و بهبود تصمیمگیری فراهم آورد.