پیش‏بینی پرخاشگری نوجوانان بر اساس عوامل شخصیتی و الگوی ارتباطات خانواده

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مشاوره

2 گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان

doi
10.22034/naes.2024.466848.1475
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش‏بینی پرخاشگری بر اساس عوامل شخصیتی و الگوی ارتباطات خانواده نوجوانان شهر کره ‏ای فارس انجام شده است. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه نوجوانان دوره متوسطه اول و دوم در سال تحصیلی 99 – 98 به تعداد (1014 نفر) بود که از آن میان، تعداد 150 نفر از نوجوانان (85 نفر نوجوان دختر و 65 نفر نوجوان پسر)، با استفاده از روش نمونه‏گیری دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شد. پرسشنامه ‏های ویژگی‏ های شخصیتی کاستا و مک کری (1992) و الگوهای ارتباطات خانواده ریچی و فیتزپاتریک (1990) و پرخاشگری بأس و پری (1992) توسط افراد نمونه تکمیل شد. روش آزمون همبستگی پیرسون بمنظور بررسی رابطه بین متغیرها و آزمون رگرسیون چند‏متغیره به روش همزمان بمنظور پیش‏بینی متغیر ملاک توسط متغیر‏های پیش‏بین، با استفاده از نرم افزار spss نسخه 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد عوامل شخصیتی بر حسب مؤلفه‏ های روان ‏نژندی بصورت مثبت در سطح معناداری 05/0، توافق‏گرایی در سطح معناداری 01/0 و مسئولیت‏پذیری در سطح معناداری 05/0 بصورت منفی قادر گردیدند، پیش‏بینی‏کننده متغیر پرخاشگری نوجوانان باشند. الگوهای ارتباطات خانواده بر حسب مؤلفه‏ های جهت‏گیری گفت‏و‏شنود بصورت منفی در سطح معناداری 01/0، جهت‏گیری همنوایی بصورت مثبت در سطح معناداری 01/0، قادر گردیدند، پیش‏بینی‏ کننده متغیر پرخاشگری نوجوانان باشند.