طراحی الگوی برنامهدرسی هنر مبتنی بر تعامل با پلیس در دوره ابتدایی و شناسایی فعالیت-های اثر بخش در افزایش این تعاملات
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/naes.2024.466289.1472چکیده
هدف:هدف از پژوهش حاضر، طراحی الگوی برنامهدرسی هنر مبتنی بر تعامل دانشآموزان با پلیس و همچنین شناسایی فعالیت-های یادگیری اثر بخش به منظور افزایش این تعاملات است.روش: این پژوهش به روش آمیخته و از رویکرد کیفی گرندد تئوری و رویکرد کمی توصیفی- پیمایشی بهره گرفته است.حوزهی پژوهش در بخش کیفی معلمان خبره و با تجربه که26نفر به صورت هدفمند از نوع گلوله برفی و در بخش کمی نیز معلمان و مسئولان پرورشی دوره ابتدایی شهر شیراز بودند که310نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته27سوالی که روایی آن توسط9نفر از متخصصان موضوعی و پایایی آن با آلفای(0.96)تایید شد، تجزیه و تحلیل داده-ها در بخش کیفی به شیوهی اشتراوس کوربین و در بخش کمی از آزمون فریدمن وtتک نمونه بهره گرفته شد.یافتهها: پس از تحلیل متن مصاحبهها و کدگذاری مؤلفههای آن، تعداد43کدباز،13کد محوری و5کدانتخابی استخراج گردید. علاوهبراین،27فعالیت یادگیری شناسایی شد که به منظور ابزار بخش کمی از آن بهره گرفته شد. یافتههای کمی نشان داد که از دیدگاه معلمان تمام فعالیتهای یادگیری شناسایی شده در افزایش این تعاملات دارای اهمیت بوده و اجرای نمایش و مجسم کردن فداکاریهای پلیس، استفاده از شعر و موسیقی، دعوت از پلیس برای حضور در کلاس در رتبههای اول تا سوم قرار گرفتند.نتیجه گیری: نتایج بخش کمی پژوهش حاکی از آن است، فعالیتهایی که نیازمند بودجه، زیرساخت و زمان کافی است در رتبههای آخر قرار گرفتهاند. علاوهبراین، الگوی برنامهدرسی ارائه شده در این پژوهش عوامل مؤثر در اجرای برنامهدرسی و پیامدهای متصور از آن را به نمایش میگذارد.