چیستی شخصیت در نظام فلسفی ملاصدرا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه زنجان
2 دانشیار فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه زنجان
3 دانشیار فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه زنجان
doi
10.22061/orj.2020.1505چکیده
این پژوهش در صدد بررسی دیدگاه ملاصدرای متأله، پیرامون چیستی شخصیت است؛ این مهم، با نگرشی نو بر مباحث علم النفس صدرایی و با ابتناء بر مبانی عام فلسفی ایشان، نظیر«اصالت وجود»، «تشکیک در مراتب وجود» و... امکانپذیر میگردد. پرسش اساسی این مقاله عبارت است از اینکه: ملاصدرا بر اساس نظام فلسفی خود، چیستی شخصیت را چگونه تبیین میکند؟ در این راستا، با بهرهگیری از روش توصیفی – تحلیلی، پس از إحصاء و استخراجِ مؤلفههای شخصیت از آثار ملاصدرا، مدل شخصیت فلسفی – اخلاقیِ ملاصدرا، به عنوان اولین مدل شخصیت فلسفی در حوزۀ فلسفهی اسلامی، تبیین و ارائه میگردد. دستاوردهای این پژوهش عبارتند از: ارائۀ مدل شخصیت وجودی انسان، در نموداری طولی در سه مرتبه: فطرتعام (به عنوان عامل زمینهساز شخصیت)؛ شخصیت غیرارادیِ پایه؛ و شخصیت ارادیِ خاص. دو مرتبۀ نخست، عمدتاً زمینهسازِ مرتبۀ اصلیِ شخصیت محسوب میشوند؛ آنچه شاکلۀ شخصیت ارادی انسان را میسازد، ملکاتِ غالب و مکتسبۀ آدمی است؛ این مرتبه از شخصیت، مبنای ادراکات، اعمال، افکار و نیات انسان در این دنیا و معیار تعلق ثواب و عقاب و نیز خلودِ در جنت و نار در نشأه بعدی بوده و حقیقت شخصیت انسان صدرایی مبتنی بر آن است.