رهبری آموزشی با محوریت یادگیری: به دنبال انگیزه پژوهشی معلمان
نویسندگان
1 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
2 دانشجوی دکتری رشته مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
3 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
doi
10.22034/naes.2024.467292.1478چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر باهدف اینکه آیا رهبران آموزشی یادگیرندهمحور باعث افزایش انگیزه پژوهشی معلمان میشوند یا خیر، انجام شده است. روش پژوهش: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان ابتدایی شهرستان شهریار در سالتحصیلی 1403-1402 بود که بر اساس آمار موجود تقریباً 4000 نفر بودند. روش نمونهگیری خوشهای بود و با استفاده از جدول مورگان 351 نفر بهعنوان نمونه پژوهشی انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رهبری یادگیری محور لیو و همکاران (2016) و پرسشنامه انگیزش پژوهش دیمر و همکاران (2010) بود. در پژوهش حاضر روایی ابزارها توسط پاسخدهندگان، اساتید و تحلیل عاملی تأییدی بررسی شد. ضرایب پایایی پرسشنامههای پژوهش با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 972/0 و 892/0 به دست آمد. برای تجزیه تحلیل دادهها آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری) از طریق نرمافزارهای SPSS28 و Smart PLS3 مورداستفاده قرار گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد که بین رهبری یادگیری محور با انگیزش پژوهش رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد. بین رهبری یادگیری محور با انگیزش درونی رابطه معنیداری وجود دارد. بین رهبری یادگیری محور با انگیزش بیرونی پژوهش رابطه معنیداری وجود دارد. بین رهبری یادگیری محور با پیشگیری از شکست تحقیق رابطه معنیداری وجود دارد. نتیجهگیری: رهبران آموزشی در مدارس ابتدایی با درگیرکردن معلمان در فعالیتهای یادگیری مدرسه، میتوانند انگیزه پژوهشی را در معلمان ایجاد کنند.