ظهور انسان در صنعت (رهیافتی فلسفی به نحوۀ ظهور انسان در صنعت و شکلگیری «بدن صناعی»)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
doi
10.22061/orj.2021.1510چکیده
در این مقاله با رویکرد فلسفی و روش عقلی به رابطة بین صنعت و صانع و نحوۀ ظهور انسان در صنعت پرداخته میشود. بر این اساس، انسان در صنعت تجلی میکند و صنعت نوعی عمل انسانی است که امتداد و بسط وجود انسان میباشد. برای تبیین نحوۀ ظهور انسان در صنعت مجاری هفت گانه زیر بیان شده است: 1- ظهور علّی انسان، 2- ظهور علمی انسان، 3- ظهور غائی انسان، 4- ظهور حکمی انسان، 5- ظهور ارادی انسان، 6- ظهور فعلی انسان، 7- ظهور کیفی مجاری. این موارد انحاء کلی ظهورات انسان در صنایع هستند. بنابراین انسان در صنعت ظهور میکند و صنایع جلوه گاه ظهور انسانند. نگارنده بر اساس تبیین رابطهای که انسان نسبت به صنعت دارد، صنعت را «بدن صناعی» به وزان «بدن طبیعی» میداند. این تناظر بین «بدن صناعی» با «بدن طبیعی» ما را در فهم برخی از مسائل صنعت و فناروی یاری میکند. «بدن صناعی» همانند «بدن طبیعی» در مواجهه با انسان، احکام و اقتضائات خاصی پیدا میکند.
