ارائه الگوی ساختاری فرسودگی تحصیلی بر مبنای جو عاطفی خانواده و حمایت اجتماعی ادراک شده با تاکید بر نقش میانجی سبکهای دلبستگی در دانشآموزان
نویسندگان
1 روانشناسی، علوم انسانی، دانشگاه غیرانتفاعی طلوع مهرقم
doi
10.22034/naes.2024.465764.1468چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر، ارائه الگوی ساختاری فرسودگی تحصیلی بر مبنای جو عاطفی خانواده و حمایت اجتماعی ادراک شده با تاکید بر نقش میانجی سبکهای دلبستگی بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی (معادلات ساختاری) بود. از میان دانشآموزان دختر متوسطه اول شهر قم 232 نفر، با توجه به ملاکهای ورود و خروج به شیوه نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران (1988)، پرسشنامه جو عاطفی خانواده هیل برن (1964)، پرسشنامه سبکهای دلبستگی کولینز و رید (1990) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران (1997) بود. به منظور تحلیل مدل پژوهش از مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار AMOS24 استفاده شد. یافتهها: یافتهها نشان داد که جو عاطفی خانواده (041/0=P، 18/0-= β)، حمایت اجتماعی (035/0=P، 24/0-= β) و سبک دلبستگی ایمن (047/0=P، 14/0-= β) دارای اثر منفی و معنیداری بر فرسودگی تحصیلی بودند؛ سبک دلبستگی اجتنابی دارای اثر معنیداری بر فرسودگی تحصیلی نبود (946/0=P، 001/0= β)؛ اما سبک دلبستگی دوسوگرا دارای اثر مثبت و معنیداری بر فرسودگی تحصیلی بود (033/0=P، 24/0= β). جو عاطفی خانواده (048/0=P، 13/0= β) و حمایت اجتماعی (032/0=P، 28/0= β) دارای اثر مثبت و معنیداری بر سبک دلبستگی ایمن بودند. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش نتیجه گرفته میشود، حمایت اجتماعی ادراک شده و جو عاطفی خانواده، از طریق سبک دلبستگی ایمن و دوسوگرا میتوانند بر فرسودگی تحصیلی اثرگذار باشند. توجه به این مکانیزم اثر میتواند در مداخلات پیشگیری و درمانی برای کاهش فرسودگی تحصیلی مؤثر باشد.