تأثیر دوگانهانگاری مقام گردآوری و مقام داوری در مطالعهی دینی
نویسندگان
1 استادیار فلسفه دانشگاه اصفهان
doi
10.22099/jrt.2015.2844چکیده
تمایز مقام گردآوری و مقام داوری تدبیری است که از سوی برخی از فیلسوفان علم برای گریز از نسبیتگرایی ناشی از زمینهمندی معرفت اخذ شده است. مقام گردآوری جایگاه کشف مسائل و فهم فرضیهها و مقام داوری جایگاه سنجش فرضیههاست. برخی از دینپژوهان معاصر تحت تأثیر آرای فیلسوفان علم، این تمایز را در فرآیند تشکیل دانش دینی اخذ نمودهاند؛ بدین صورت که معرفت دینی نیز همانند دانشهای تجربی از دو مقام برخوردار است: مقام گردآوری و مقام داوری. اخذ تمایز مقام گردآوری و مقام داوری در مطالعات دینی در خور نقد و تأمل است. اشکالات این دیدگاه عبارتاند از: تسری تنوع در مقام گردآوری به مقام داوری؛ عدم هماهنگی این تمایز با جریان رشد علم در طول تاریخ؛ سلب پویایی و بالندگی از علم؛ زمینهمندی و نسبیتگرایی معرفتی دانش دینی در هر دو مقام؛ برخورداری مطالعهی دینی از الگویی دینامیکی، نه مکانیکی.