الاهیات اخلاقی در اندیشهی غزالی و فیض
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته تخصصی فلسفی دین دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.22099/jrt.2015.2870چکیده
الاهیات اخلاقی اصطلاحی در حوزهی مسیحیت کاتولیک است و امروز از زیرمجموعههای الاهیات عملی محسوب میشود. الاهیدانان مسیحی با رویآوردن به الاهیات عملی و نگرش انتقادی به عرف سکولار معاصر، میکوشند زندگیِ مبتنی بر ایمان را ممکن ساخته، راههای عملیاتی برای نجات دین و ایمان از وضعیت بحرانی در شرایط مدرن را به وجود آورند. الاهیات عملی را در حوزهی اسلام، میتوان دانشی دانست که در آن، به مباحث عملی دین (فقه و اخلاق) از منظر کلام و عقلانیت پرداخته میشود و در این راستا، راههای صحیح برای رسیدن به مقاصد دینی را به ما میآموزد. آرا و اندیشههای غزالی و فیض، این دو دانشمند متأله مسلمان، بهرغم تفاوتشان در مذهب، بنابر نیازهای زمانهی خویش طرح گردیده و برخوردار از مبانی عقلی نیز بوده است. این دو اندیشمند در دفاع عملی از دین، روشهای متفاوتی داشتهاند، اما هر دوی آنها امروزه از کسانی محسوب میشوند که دین را تنها نجاتدهندهی بشریت از دامهای اخلاقی، دنیاگرایی و مادیگرایی و انحراف میدانستند.