نقش سبک های فرزندپروری و کارکردهای خانواده در پیش بینی رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان تحت پوشش کمیته امداد

نویسندگان

1 دکترای روان شناسی سلامت، کارشناس مسئول امور توانمندسازی کمیته امداد امام خمینی (ره) استان بوشهر

2 کارشناسی ارشد مشاوره، گرایش مدرسه، کارشناس مشاوره کمیته امداد امام خمینی (ره) استان بوشهر.

3 کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، کارشناس مددکاری کمیته امداد امام خمینی (ره) استان بوشهر

doi
10.22034/naes.2024.462192.1448
چکیده

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کارکردهای خانواده و سبک‌های فرزندپروری والدین در پیش‌بینی پرخاشگری دانش‌آموزان تحت پوشش کمیته امداد استان بوشهر انجام شد. روش پژوهش: روش تحقیق حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از منظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. بدین منظور با استفاده از روش نمونه‎گیری خوشه‎ای، 200 نفر از دانش‌آموزان تحت پوشش کمیته امداد شهر بوشهر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های سبکهای فرزندپروری بامریند (1991)، پرخاشگری باس و پری (1992) و پرسشنامه کارکردهای خانواده اپستاین، بالدوین و بیشاب (1983) انجام شد. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS در سطح توصیفی با استفاده از میانگین و انحراف معیار و در سطح استنباطی از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به شیوه گام به گام استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد سبک‌های فرزندپروری استبدادی، قاطع و سهل‌گیرانه به همراه خرده مقیاس‌های ایفای نقش، آمیختگی عاطفی و ارتباط به صورت مشترک 48 درصد از واریانس متغیر پرخاشگری را به طور معناداری پیش‌بینی می‌کند (001/0>p). سبک فرزندپروری قاطع و سهل‌گیرانه به ترتیب 02/0 و 02/0 از تغییرات پرخاشگری را به تنهایی پیش‌بینی می‌کنند، اما این مقدار معنادار نیست. متغیرهای سبک فرزندپروری استبدادی 46/0، ایفای نقش 43/0، آمیختگی عاطفی 20/0، و ارتباط 16/0 از واریانس متغیر پرخاشگری را به تنهایی پیش‌بینی می‌کنند. نتیجه‌گیری: با اصلاح سبک فرزندپروری والدین و اصلاح الگوی کارکردهای خانواده می‌توان به میزان قابل توجهی از پرخاشگری دانش‌آموزان پیشگیری کرد.