مقایسه اثربخشی حرکت درمانی و دارودرمانی بر کاهش علائم کمبود توجه در کودکان مبتلا به ADHD
نویسندگان
1 مصطفی سخائی - سایر دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی سلامت، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
3 استاد گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی، کاشان، ایران
doi
10.22034/naes.2024.461620.1440چکیده
هدف پژوهش، مقایسه اثربخشی حرکت درمانی و دارودرمانی بر کاهش علائم کمبود توجه در کودکان مبتلا به ADHD بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی به صورت طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش کودکان پسر 12-7 ساله مبتلا به اختلال بیش فعالی/کاهش توجه شهر قم بودند که در نیمسال اول سال تحصیلی 1401-1400 که به مراکز مشاوره آموزش و پرورش و مراکز روانپزشکی مراجعه نمودند. نمونه ها شامل 45 کودک بودند که به شیوه در دسترس انتخاب و در 3 گروه حرکتدرمانی، دارودرمانی و کنترل به شکل تصادفی گمارش شدند. برای گروه دارودرمانی Reboxetine قرص Edronax چهار میلیگرمی استفاده گردید و گروه حرکتدرمانی برنامه تمرینی شامل ۱۲ هفته را اجرا کردند. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون تحلیل کوواریانس(ANOVA) استفاده شد. یافتهها نشان داد با حذف تأثیر پیشآزمون تفاوت معنادار در پسآزمون گروههای آزمایش و کنترل در علائم کمبود توجه در کودکان مبتلا به ADHD وجود داشت.