اثر عوامل میدانی در ارزیابی خوردگی کف مخازن نفت به روش نشت شار مغناطیسی

نویسندگان

1 آزمایشگاه تحقیقاتی ارزیابی غیرمخرب، دانشکده مهندسی مواد و صنایع، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ایران

2 آزمایشگاه تحقیقاتی ارزیابی غیرمخرب، دانشکده مهندسی مواد و صنایع، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ایران

doi
10.30494/jndt.2023.391625.1116
چکیده

در این مقاله، اثرات برخی عوامل میدانی در ارزیابی غیرمخرب میزان خوردگی کف مخازن نفتی به روش نشت شار مغناطیسی ‏در سطح صنعتی مورد بررسی قرار گرفته است. به این منظور، اثر روشن بودن سامانه حفاظت کاتدی، وجود آلودگی، وجود ‏زائده‌های فلزی (خال‌جوش یا پاشش جوش)، اعوجاج ورق کف مخزن و ضخامت پوشش غیرفلزی (رنگ) بر دقت ارزیابی ابعاد ‏عیوب در موقعیت‌های مختلف بررسی شده است. بازرسی‌ها به صورت میدانی در دو مخزن نفتی با استفاده از دستگاه نشت شار ‏مغناطیسی با برند ‏MFL3DiM‏ روی عیوب شناسایی شده، انجام شد. از بلوک‌های فولادی استاندارد با ضخامت‌های 6 و 8 ‏میلی‌متر و 4 عیب خوردگی مصنوعی در اندازه‌های 20، 40، 60 و 80 درصد ضخامت برای تنظیم و کالیبراسیون دستگاه ‏استفاده شد. همچنین برای صحت‌سنجی نتایج اندازه‌گیری ‏MFL‏ از ضخامت‌سنجی فراصوتی استفاده شد. نتایج ارزیابی‌ها ‏نشان داد که روشن‌بودن سامانه حفاظت کاتدی سبب کاهش دقت اندازه‌گیری شده و عیوب خوردگی با مقدار کمتر از 22 درصد تلفات جرم ‏شناسایی نمی‌شوند. همچنین وجود زائده فلزی (خال‌جوش) با ارتفاع 5 میلی‌متر باعث شد که عیوب با عمق خوردگی کمتر از ‏‏25 درصد، شناسایی نشوند. از طرفی مشاهده شد که وجود زائده و زباله در کف مخزن باعث شده است که خطای ایجاد شده ‏در تشخیص اندازه‌ی عمق خوردگی بیشتر از طول و عرض آن باشد. عدم تمیزی و وجود زباله روی کف مخزن باعث شد که ‏عیوب با عمق خوردگی کمتر از 18 درصد شناسایی نشود. ایجاد اعوجاج در ورق کف مخزن باعث شد که عیوب کاذب در ورق ‏شناسایی شده و ابعاد عیوب واقعی نیز با خطا گزارش شوند. وجود پوشش با ضخامت بیشتر از 3000 میکرو‌متر باعث شد که ‏عیب‌های ورق‌های کالیبراسیون قابل شناسایی نباشد. بررسی‌های تکمیلی نشان داد که اگر اختلاف ‏ضخامت پوشش ‏غیرمغناطیسی روی ورق کف مخازن بالاتر از 500 میکرومتر باشد، ابعاد عیوب مشاهده شده در دستگاه غیرواقعی است و ‏قابل‌اتکا نیست.‏