اثر عوامل میدانی در ارزیابی خوردگی کف مخازن نفت به روش نشت شار مغناطیسی
نویسندگان
1 آزمایشگاه تحقیقاتی ارزیابی غیرمخرب، دانشکده مهندسی مواد و صنایع، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ایران
2 آزمایشگاه تحقیقاتی ارزیابی غیرمخرب، دانشکده مهندسی مواد و صنایع، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ایران
doi
10.30494/jndt.2023.391625.1116چکیده
در این مقاله، اثرات برخی عوامل میدانی در ارزیابی غیرمخرب میزان خوردگی کف مخازن نفتی به روش نشت شار مغناطیسی در سطح صنعتی مورد بررسی قرار گرفته است. به این منظور، اثر روشن بودن سامانه حفاظت کاتدی، وجود آلودگی، وجود زائدههای فلزی (خالجوش یا پاشش جوش)، اعوجاج ورق کف مخزن و ضخامت پوشش غیرفلزی (رنگ) بر دقت ارزیابی ابعاد عیوب در موقعیتهای مختلف بررسی شده است. بازرسیها به صورت میدانی در دو مخزن نفتی با استفاده از دستگاه نشت شار مغناطیسی با برند MFL3DiM روی عیوب شناسایی شده، انجام شد. از بلوکهای فولادی استاندارد با ضخامتهای 6 و 8 میلیمتر و 4 عیب خوردگی مصنوعی در اندازههای 20، 40، 60 و 80 درصد ضخامت برای تنظیم و کالیبراسیون دستگاه استفاده شد. همچنین برای صحتسنجی نتایج اندازهگیری MFL از ضخامتسنجی فراصوتی استفاده شد. نتایج ارزیابیها نشان داد که روشنبودن سامانه حفاظت کاتدی سبب کاهش دقت اندازهگیری شده و عیوب خوردگی با مقدار کمتر از 22 درصد تلفات جرم شناسایی نمیشوند. همچنین وجود زائده فلزی (خالجوش) با ارتفاع 5 میلیمتر باعث شد که عیوب با عمق خوردگی کمتر از 25 درصد، شناسایی نشوند. از طرفی مشاهده شد که وجود زائده و زباله در کف مخزن باعث شده است که خطای ایجاد شده در تشخیص اندازهی عمق خوردگی بیشتر از طول و عرض آن باشد. عدم تمیزی و وجود زباله روی کف مخزن باعث شد که عیوب با عمق خوردگی کمتر از 18 درصد شناسایی نشود. ایجاد اعوجاج در ورق کف مخزن باعث شد که عیوب کاذب در ورق شناسایی شده و ابعاد عیوب واقعی نیز با خطا گزارش شوند. وجود پوشش با ضخامت بیشتر از 3000 میکرومتر باعث شد که عیبهای ورقهای کالیبراسیون قابل شناسایی نباشد. بررسیهای تکمیلی نشان داد که اگر اختلاف ضخامت پوشش غیرمغناطیسی روی ورق کف مخازن بالاتر از 500 میکرومتر باشد، ابعاد عیوب مشاهده شده در دستگاه غیرواقعی است و قابلاتکا نیست.