بررسی عوامل مؤثر بر گرایش حسابرسان داخلی به گزارشدهی اقدامات خطاکارانه در ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22059/acctgrev.2021.327616.1008582چکیده
هدف: پژوهش حاضر موضوع حسابرسی داخلی و گزارشدهی اقدامات خطاکارانه در ایران را بررسی کرده و به شناسایی عوامل مؤثر بر گرایش حسابرسان داخلی به گزارشدهی اقدامات خطاکارانه پرداخته است.روش: پژوهش پیش رو از نظر هدف، کاربردی است و از نظر روش، در زمره تحقیقات شبهتجربی و در حوزه تحقیقات رفتاری قرار دارد. در این پژوهش از پیمایش سناریومحور و معادلات ساختاری استفاده شد و دیدگاه 458 حسابرس داخلی، طی سالهای 1399 و 1400 اخذ و با استفاده از نرمافزار پیالاس تجزیه و تحلیل شد.یافتهها: نتیجه پژوهش نشان داد که هنجارهای توصیفی، خودکارآمدی، وجود قوانین و مقررات حمایتی از گزارشکنندگان اقدامات خطاکارانه و کنترل رفتار درکشده، رابطه قوی و معنادار و نگرش و هنجارهای تجویزی رابطه ضعیف و معناداری با گرایش حسابرسان داخلی به گزارشدهی اقدامات خطاکارانه وجود دارد. همچنین سن، جنسیت، تحصیلات، سمت سازمانی، تجربه کاری و سابقه کاری مرتبط با حسابرسی، بهعنوان متغیرهای کنترلی، ارتباط معناداری با گرایش به گزارشدهی اقدامات خطاکارانه دارد. افزون بر این، شدت اخلاقی در مدل پژوهش نقش تعدیلگری دارد و ارتباط متغیرهای پژوهش را بهطور معناداری تحت تأثیر قرار میدهد.نتیجهگیری: بهمنظور دستیابی به پیامدهای مثبت گزارشدهی اقدامات خطاکارانه و افزایش اثربخشی حسابرسی داخلی، ضروری است که تصمیمگیرندگان، سیاستگذاران و ذینفعان، به عوامل مؤثر بر گرایش به گزارشدهی اقدامات خطاکارانه توجه کنند و برای افزایش آگاهی و دانش حسابرسان داخلی در خصوص نقش و وظیفه آنها در قبال گزارشدهی اقدامات خطاکارانه، ضروری است که نهادهای حرفهای و ذیصلاح، رهنمودها و استانداردهایی را در خصوص گزارشدهی اقدامات خطاکارانه توسط حسابرسان داخلی تدوین کنند.
