انگیزههای مدیریتی در گزارشگری مالی متقلبانه با توجه به تئوری چشمانداز تجمعی
نویسندگان
1 استاد، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2021.312927.1008460چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر، پاسخ به این سؤال است که آیا نگرش چهارگانه مدیریت به ریسک که با تئوری چشمانداز تجمعی مرتبط است، در وقوع گزارشگری مالی متقلبانه مؤثر است یا خیر. روش: برای مشخصکردن نقش تئوری چشمانداز تجمعی در وقوع گزارشگری مالی متقلبانه، دو فرضیه مطرح شد. بهمنظور آزمون فرضیهها، دادههای سالانه 127 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران، طی دوره زمانی 1388 تا 1397 از طریق تحلیل رگرسیون لجستیک رتبهبندیشده بررسی شد. یافتهها: یافتههای پژوهش، از اثرگذاری نگرش مدیریت به ریسک در وقوع گزارشگری مالی متقلبانه حکایت میکند. در مجموع، یافتههای این پژوهش نشان میدهد که گزارشگری مالی متقلبانه، از چهار الگوی نگرش به ریسک پیروی میکند، به بیان دیگر، زمانی که احتمال سود مرجع کم یا احتمال زیان مرجع زیاد باشد، احتمال گزارشگری مالی متقلبانه افزایش مییابد؛ اما چنانچه احتمال سود مرجع زیاد یا احتمال زیان مرجع کم باشد، احتمال گزارشگری مالی متقلبانه کاهش مییابد. نتیجهگیری: اگر احتمال تغییر در سود یا زیان اندک باشد، نگرش مدیر به ریسک میتواند مسیر را تغییر دهد. به روایت بهتر، اگر احتمال سودآوری افزایش یابد، مدیر به جای آنکه نگرش خود را از ریسکپذیری به ریسکگریزی تغییر دهد، اندکی از ریسکپذیری خود را کاهش میدهد، بنابراین، میتوان استدلال کرد که احتمال گزارشگری مالی متقلبانه «بدون تغییر در جهت نگرش مدیر به ریسک» (از ریسکپذیری به ریسکگریزی) تغییر میکند.