ویژگی‌های مؤسسه حسابرسی و تأخیر ارائه گزارش حسابرسی با رویکرد فراتحلیل

نویسندگان

1 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه قم، قم، ایران.

2 کارشناس ارشد، گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه قم، قم، ایران.

doi
10.22059/acctgrev.2021.317284.1008500
چکیده

هدف: هدف از اجرای این پژوهش، استفاده از رویکرد فراتحلیل به‌منظور تحلیل و ترکیب نتایج متناقض و ناسازگار پژوهش‌های صورت‎‌گرفته در زمینه بررسی تأثیر حسابرس و ویژگی‌های مرتبط با حسابرسی بر تأخیر در ارائه گزارش حسابرسی است. این متغیرها عبارت‌اند از: اندازه مؤسسه حسابرسی، تخصص حسابرس در صنعت، تغییر حسابرس، دوره تصدی حسابرس، نوع اظهارنظر حسابرس و فصل شلوغی کار.روش: برای دستیابی به هدف پژوهش با به‌کارگیری رویکرد لیپسی و ویلسون (2001) و همچنین، اجرای آزمون‌های Q کوکران و اِگر، 75 مطالعه شامل 20 مطالعه داخلی طی سال‌های 1389 تا 1398 و 55 مطالعه خارجی طی سال‌های 1989 تا 2019 بررسی شد. در این مطالعات، تأخیر گزارش حسابرسی به‌عنوان متغیر وابسته و ویژگی‌های مؤسسه حسابرسی متغیر مستقل مطرح شده بودند.یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که بین اندازه مؤسسه حسابرسی و دوره تصدی حسابرس با تأخیر گزارش حسابرسی رابطه معناداری وجود ندارد؛ اما بین تغییر حسابرس، نوع اظهارنظر حسابرس و فصل شلوغی کار با تأخیر گزارش حسابرسی رابطه مثبتی برقرار است. یافته دیگر اینکه ارتباط منفی بین تخصص حسابرس و تأخیر گزارش حسابرسی نیز به تأیید رسید.نتیجه‌گیری: فعالیت حسابرسان متخصص در شرکت‌ها می‌تواند موجب تسریع فرایند حسابرسی شود و گزارش‌های مالی با تأخیر کمتری در دسترس استفاده‌کنندگان قرار گیرد. همچنین، برای کاهش تأخیر در ارائه گزارش، می‌بایست تغییر حسابرسان و مسئله حسابرسی نخستین را کاهش داد و زیرساخت‌های لازم برای کاهش تحریف‌های بااهمیت در گزارش‌های مالی شرکت‌ها و ارائه گزارش‌های غیرمقبول حسابرسان را فراهم کرد تا ارائه‌ به‌موقع گزارش‌های مالی، غنای بیشتر محتوای اطلاعاتی را به‌همراه داشته باشد.