بررسی تأثیر هزینههای کیفیت بر ارزش ویژه برند با در نظر گرفتن نقش میانجیگر نوآوری سبز در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2021.321143.1008538چکیده
هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر هزینههای کیفیت بر ارزش ویژه برند شرکت و نیز چگونگی تأثیر نوآوری سبز بر این رابطه است. روش: دوره زمانی پژوهش، سالهای 1387 تا 1398 و نمونه برگزیده متشکل از 104 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران است. برای اندازهگیری هزینههای کیفیت، از ترازنامه کیفیت تعدیلشده استفاده شده و برای ارزش ویژه برند هر سه بعد بازار، مالی و حسابداری در نظر گرفته شده است. همچنین، نوآوری سبز با استفاده از متغیرهای نوآوری فناوری سبز تعدیلشده و نوآوری مدیریت سبز سنجیده شده است. یافتهها: بین هزینههای کیفیت و ارزش ویژه برند ارتباط معکوس و معناداری وجود دارد که با کاهش هزینههای کیفیت یک شرکت، اعتبار ارزش ویژه برند آن بهطور معناداری افزایش مییابد. همچنین، بین هزینههای کیفیت با نوآوری فناوری سبز ارتباط معکوس و معناداری وجود دارد؛ یعنی با کاهش هزینههای کیفیت یک محصول، میتوان از منابع آزاد شده، تولید محصولات یا خدمات مطابق فناوری سبز (مناسب محیط زیست) را افزایش داد. علاوه بر این، ارتباطی بین هزینههای کیفیت و مدیریت سبز وجود ندارد، از طرفی بین نوآوری در فناوری سبز و ارزش ویژه برند ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد که با افزایش نوآوری فناوری سبز، اعتبار ارزش ویژه برند شرکت نیز افزایش مییابد. اما بین نوآوری مدیریت سبز با ارزش ویژه برند ارتباط معکوس معناداری وجود دارد؛ هر اندازه شرکتی به نوآوری مدیریت سبز متعهدتر باشد، اعتبار ارزش ویژه برند آن کاهش مییابد. نقش میانجی نوآوری فناوری سبز بر ارتباط بین هزینههای کیفیت با ارزش ویژه برند رد نشد؛ اما مشخص شد که نوآوری مدیریت سبز، میانجی ارتباط بین هزینههای کیفیت و ارزش ویژه برند نیست. نتیجهگیری: کاهش هزینههای کیفیت میتواند به افزایش اعتبار ارزش ویژه برند نزد سرمایهگذاران و مشتریان و نیز آزادسازی منابع برای اجرای فناوری سبز منجر شود.