فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی اثرات پروبیوتیک پریمالاک و پری‌بیوتیک فرماکتو به تنهایی و یا توأمان بر عملکرد رشد، قابلیت هضم ایلئومی مواد مغذی، ریخت‌سنجی مخاط روده و برخی فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون، آزمایشی با استفاده از 256 قطعه جوجه گوشتی سویه تجارتی راس‌-‌308 در قالب یک طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. چهار تیمار آنتی‎بیوتیک آویلامایسین (شاهد)، پریمالاک، فرماکتو و مخلوط پریمالاک و فرماکتو در چهار تکرار به جیره‌های پایه افزوده شده و به مدت 42 روز به جوجه‌ها تغذیه شد. استفاده از پریمالاک و فرماکتو با کاهش مصرف خوراک (01/0P<) موجب کاهش وزن جوجه‌ها شد (001/0P<). ضریب تبدیل غذایی در اثر مصرف جیره‌های حاوی پریمالاک بدتر شد (05/0P<). pH محتویات سنگدان و سکوم تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. قابلیت هضم ایلئومی انرژی توسط تیمارهای آزمایشی کاهش نشان داد (05/0P<). کاهش ارتفاع پرز ژژنوم در اثر پریمالاک و فرماکتو و افزایش عمق کریپت آن در اثر همه تیمارها مشاهده شد (01/0P<). استفاده از پریمالاک و فرماکتو و ترکیب این ‎دو باعث کاهش کلسترول و کلسترول LDL (001/0P<) و مصرف این افزودنی‌ها به تنهایی موجب افزایش کلسترول HDLسرم خون جوجه‎های گوشتی شد (05/0P<). به‌طور کلی استفاده از پریمالاک و فرماکتو و یا ترکیب آنها در جیره، به جز کاهش سطح کلسترول سرم خون نتوانستند در مقایسه با آویلامایسین اثرات مشابهی بر عملکرد جوجه‌ها نشان دهند. از این‌رو نمی‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانند جایگزین خوبی برای این آنتی‌‌‌بیوتیک‌ محرک رشد مطرح شوند. به علاوه بین پریمالاک و فرماکتو ویژگی سینبیوتیکی مشاهده نشد.