تأملی نقادانه درباره وجود رابط و مستقل با تأکید بر آرای استاد جوادی آملی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه شیراز
2 استاد دانشگاه شیراز
3 دانشیار دانشگاه شیراز
doi
10.22061/orj.2019.1127چکیده
در باب وجود تقسیمات گوناگونی صورت گرفته است که یکی از آنها تقسیم چند وجهی وجود، یعنی «فینفسه و فیغیره» و تقسیم فینفسه به «لنفسه و لغیره» و تقسیم لنفسه به «بنفسه و بغیره» است که ملاصدرا آن را به صورت دو وجهی یعنی به «رابط و مستقل» تقسیم کرده است. حکمای پس از ملاصدرا خصوصاً حاج ملاهادی سبزواری و علامه طباطبایی تلاش کردهاند که بین دو دیدگاه را جمع کنند. اما این جمع بندی اشکالات عدیدهای را به دنبال میآورد مانند ملحق شدن ماهیات به مفاهیم و به تبع آن، زیرسؤال رفتن بسیاری از مبانی فلسفی که به نوعی با ماهیت در ارتباط هستند. در این مقاله سعی بر آن است که با تحلیلی دقیق از معنای لنفسه و بنفسه و لغیره و بغیره، همچنین تحلیل دقیق ارتباط وجود رابط در قضایا با موضوع و محمول، این دو تقسیم بندی را به نحو سازگاری با هم جمع کنیم.