اولویتبندی تجهیزات بحرانی در ایستگاه تقویت فشار گاز با هدف برنامهریزی تعمیرات و نگهداری مبتنی بر ریسکهای HSE
نویسندگان
1 گروه مدیریت محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
2 گروه مدیریت محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
3 گروه مدیریت محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.30494/JNDT.2022.362474.1102چکیده
گاز طبیعی یکی از منابع تجدید ناپذیر ارزشمند در کشور است که پس از شیرین سازی و جداسازی از طریق خطوط لوله برای مصارف صنایع و خانگی انتقال پیدا میکند. از آنجایی که فشار گاز انتقال یافته، در اثر عوامل مختلف از جمله اصطکاک و شیب و غیره کاهش مییابد، در طول مسیر خط لوله از ایستگاههای تقویت فشار گاز استفاده میشود. بهره برداران ایستگاههای تقویت فشار گاز، به منظور ارائه برنامه تعمیرات و نگهداری از تجهیزات و جلوگیری از صرف هزینههای هنگفت بازرسی، نیاز مبرم به اولویتبندی تجهیزات دارند. در این مطالعه مدلی بهینه جهت بررسی و اولویتبندی تجهیزات بحرانی ارائه شده است که علاوه بر کمی بودن، جزئیات بیشتری را نیز بر اساس معیارهای ایمنی، بهداشت و محیط زیست (HSE) شامل میشود. با استفاده از روش تصمیمگیری چند معیاره، تاپسیس (TOPSIS)، که به صورت کلی به ترتیب نزدیکی به راه حل ایده آل اهداف مورد بررسی (تجهیزات) را اولویتبندی میکند، نشان داده شد که توربین، کمپرسور و همچنین اسکرابرها مهمترین (بحرانیترین) تجهیزات مورد استفاده در ایستگاه تقویت فشار گاز می باشد. در ادامه نتایج بدست آمده با مدل ارایه شده توسط شرکت انتقال گاز مقایسه شد که بر اساس آن مدل پیشنهادی به دلیل کمی بودن، استفاده از روشهای نوین تصیمیمگیری و همچنین جزئیات کاملتر و اولویتبندی معیار های مورد مطالعه، مدل قابل اطمینانتری نسبت به مدل شرکت انتقال گاز میباشد.