تاثیر آموزش مدیریت خشم بر سازگاری اجتماعی، تابآوری و جرئتورزی دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی تهران
2 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 استاد روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22034/naes.2024.457426.1419چکیده
زمینه و هدف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مدیریت خشم بر سازگاری اجتماعی، تابآوری و جرئتورزی دانشآموزان شهر ساری انجام شد. روش پژوهش: روش مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. همچنین این تحقیق از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل همه دانشآموزان پسر پایه دهم شهرستان ساری که در سال تحصیلی 1402-1401 مشغول به تحصیل بودند، میباشد. در پژوهش حاضر، از جامعه آماری ذکر شده، به روش نمونه گیری خوشهای چند مرحلهای، ابتدا از دو ناحیه آموزش پرورش شهرستان ساری ناحیه دو را به صورت تصادفی انتخاب شد و از بین مدارس این ناحیه، یک مدرسه به صورت تصادفی انتخاب شده و از میان کلاسهای پایه دهم، یک کلاس 20 نفره به عنوان گروه آزمایش و یک کلاس 20 نفره به عنوان گروه گواه انتخاب شدند. سپس مداخله مدیریت خشم در هشت جلسه 90 دقیقهای بر روی گروه آزمایشی اجرا گردید اما در گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. از پرسشنامه سازگاری اجتماعی کالیفرنیا (1953)، پرسشنامه جرئت ورزی گمبریل و ریچی (1975) و پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون (2003) برای جمعآوری اطلاعات استفاده شد. از نرم افزار SPSS نسخه 26 برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها و نتایج: نتایج تجزیه و تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مدیریت خشم بر سازگاری اجتماعی دانشآموزان، تاب-آوری دانشآموزان و جرئتورزی دانشآموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد.