وجه نقد مازاد، ارزش شرکت و ریسک نقدشوندگی سهام در شرکتهای دارای فرصت رشد یا محدودیت مالی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 کارشناس ارشد، گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2021.322165.1008545چکیده
هدف: نقدشوندگی سهام، یکی از عوامل مهم و محبوب سرمایهگذاران در بازارهای سرمایه و نیز، یکی از کارکردهای اصلی بورس اوراق بهادار است. هدف پژوهش حاضر، تعیین تأثیر وجه نقد مازاد بر ارزش شرکت و بررسی منافع نگهداری وجه نقد در ریسک نقدشوندگی سهام شرکتهای رشدی یا دارای محدودیت مالی است. روش: پژوهش حاضر در زمره پژوهشهای پسرویدادی قرار دارد. دادههای استفاده شده در پژوهش، از 189 شرکت بورس اوراق بهادار تهران، در فاصله سالهای 1387 تا 1397 جمعآوری شده است. برای بررسی ریسک نقدشوندگی سهام شرکتها، از معیار جدید لیو (2006) استفاده شده است. آزمونهایی که در این پژوهش برای بررسی آمار توصیفی و دستیابی به نتایج اجرا شدهاند، عبارتاند از: جارک ـ برا، آرچِ انگل، BDS، باکس ـ پیرس، ریشه واحد IPS، همانباشتگی، F لیمر و هاسمن. یافتهها: بهتازگی، وجه نقد مازاد که یکی از سنجههای برآورد ریسک نقدشوندگی شرکتها محسوب میشود، در کانون توجه پژوهشگران قرار گرفته است. نتایج آزمونهای پژوهش نشان میدهد که وجه نقد مازاد، معیار ارزشمندی برای ریسک نقدشوندگی شرکتها بهشمار میرود و تحت تأثیر فرصتهای رشد یا محدودیتهای تأمین مالی، اثر آن تشدید میشود. نتیجهگیری: وجوه نقد مازاد، تأثیر منفی و معناداری بر ارزش شرکت دارد. همچنین، در بررسی شرکتهای دارای فرصت رشد یا محدودیت مالی، مشخص شد برای شرکتهایی که فرصت رشد یا محدودیت مالی دارند، رابطه بین وجه نقد مازاد و نقدشوندگی سهام شرکت شدیدتر است.
