جایگاه مثل در نظام حکمت صدرایی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه شیراز
2 دانشجوی دکتری دانشگاه قم
doi
10.22099/jrt.2014.2475چکیده
در میان حکمای اسلامی، صدرالمتألهین بیشترین مباحث را دربارهی ارباب انواع و نظریهی مثل مطرح کرده است؛ بهگونهای که بحث کامل و همهجانبهی این نظریه، قبل از او بىسابقه است. مباحث حکمت متعالیه دربارهی نظریهی مثل به سه بخش تقسیم میشود: ۱. پاسخگویی به تأویلات و اشکالات فیلسوفان دیگر؛ ۲. اقامهی براهین پنجگانه در اثبات ارباب انواع؛ ۳. جایگاه این نظریه در حکمت متعالیه. از جملهی این سه، میتوان به وجود ذهنى، سایه بودن عالم ماده در قیاس با ارباب انواع، از صقع ربوبى بودن مُثل، اتحاد عاقل و معقول و اتحاد نفس با ربالنوع، کلی بودن مثل، صورت نوعیه، غایت افراد مادی بودن مثل و... اشاره کرد.