مطالعه اثر جریانهای جتی ترازهای پایین بر گردوخاک در غرب و جنوب غرب ایران
نویسندگان
1 دانشیار، پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران
2 دانشیار، پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران
3 استادیار پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری هواشناسی، پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران
5 استادیار، پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران
doi
10.30499/ijg.2021.278682.1320چکیده
در این مقاله اثر جریانهای جتی تراز پایین (LLJ) بر گردوخاک در غرب و جنوب غرب ایران در دوره زمانی سالهای 2017-2007 با استفاده از دادههای دیدبانی و بازتحلیل ERA5 بررسی شد. چینش قائم باد سبب انتقال تکانه از محور جت به سطح زمین و گسیل گردوخاک از مناطق مستعد میشود؛ بنابراین برای شناسایی LLJ علاوهبر مقادیر بیشینه باد، چینش قائم آن نیز درنظرگرفته شد. سپس گستره قائم و افقی LLJ، میانگین بلندمدت فراوانی LLJ و رخدادهای گردوخاک بهصورت ماهانه و فصلی محاسبه شد. نتایج مقایسه دادههای دیدبانی با ERA5 نشان داد سرعت باد 10 متری از سطح زمین برای دادههای بازتحلیل بیشتر از دادههای دیدبانی است. شیو فشاری شدید شمالی به جنوبی ناشی از استقرار سامانه پرفشار روی عراق و زاگرس و سامانه کمفشار روی جنوب غرب ایران، مهمترین واداشت همدیدی است که بادهای شمال و شمال غربی قوی (LLJ) را در این منطقه ایجاد میکند. همچنین ناهمواریهای منطقه، نسیم خشکی- دریا، تنش سطحی ضعیف روی خلیج فارس، تفاوتهای دما و ظرفیت گرمایی ویژه بین خشکی و دریا نیز از سایر عوامل مؤثر در شدت LLJ و تشکیل شدن آن هستند. توزیع ماهانه سرعت باد نشاندهنده بیشینه میانگین سرعت باد (m/s 10) در ماه ژوئیه و کمینه آن ( m/s2) در ماه ژانویه است. میانگین ارتفاع لایه مرزی از 2400 متر در روز تا 150 متر در شب متغیر است. این موضوع از عوامل اصلی وقوع LLJ است. بیشترین فراوانی گردوخاک در اهواز در ماه ژوئیه سال 2009 با سی روز گردوخاک بوده است.