بررسی و رتبه‌بندی ناکارآمدی عوامل آموزشی مدارس در آموزش زبان انگلسیی با تأکید بر مکالمه

نویسندگان

1 علوم اجتماعی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22034/naes.2023.413467.1341
چکیده

هدف: پژوهش حاضر بدنبال ارتقاء کیفیت آموزش زبان انگلیسی در مدارس ایران از طریق بررسی و رتبه‌بندی ناکارآمدی عوامل آموزشی مدارس در آموزش زبان انگلیسی با تأکید بر مکالمه می‌باشد. روش: تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر گرداوری داده‌ها توصیفی-پیمایشی می‌باشد. برای نیل به هدف، باید از جامعه‌ای استفاده می‌شد که خود قبلا مشکلات آموزشی زبان انگلیسی در مدارس را حس کرده و آن را گذرانده باشند، بنابرین دانشجویان دانشگاه تبریز به عنوان جامعه پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند. برای انتخاب حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد و 378 دانشجو انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از دو آزمون تی تک نمونه و فریدمن استفاده شد. ابزار پژوهش شامل یک پرسشنامه محقق ساخته (1402) که دارای 25 گویه و 7 مؤلفه بود.یافته‌ها: پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ 0/866 محاسبه گردید و روایی آن مورد تأیید اساتید واقع شد. یافتة آماره‌ها نیز حاکی از آن است مؤلفةهای فناوری آموزشی با میانگین رتبه 2/29، مشارکت کلاسی با میانگین 2/44، طرح درسی کتاب با میانگین 2/87، روش تدریس با میانگین 3/46 و دانش معلمان نیز با میانگین 3/94 به ترتیب به عنوان عوامل آموزشی دخیل در ناکارآمدی ‌آموزش و یادگیری مکالمه به زبان انگلیسی در مدارس شناخته شدند.نتیجه‌گیری: با عنایت بر ارتباط تنگاتنگ مؤلفة‌ها بایکدیگر، آموزش این زبان نیازمند مشارکت بیشتر و فعال‌تری دارد، اما طبق نتایج حاصله عدم بکارگیری از فناوری آموزشی، کتاب درسی نامناسب و روش تدریس معلمان این توفیق را سلب می‌کند.