افراز نرخ لغزش در گسل شمال تبریز با استفاده از مشاهدات دائم و دورهای GPS
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.30499/ijg.2021.292890.1341چکیده
برای گسل ایدهآل در محیط کشسان، توزیع لغزش حول یک مقدار مرکزی بیشینه متقارن است. در طبیعت، توزیع لغزش در صفحه یک گسل به برهمکنش پارامترهایی ازجمله هندسه خود گسل و گسلهای مجاور، شرایط مرزی روی گسلها و مناطق دور و معادله رفتاری محیط اطراف بستگی دارد. مطالعه این توزیع، نقش مهمی در بررسی انتقال لرزهخیزی دارد. باتوجه به واقع شدن کلانشهر تبریز در مجاورت گسل شمال تبریز، مطالعه برهمکنش مکانیکی بین بخشهای مختلف این گسل از اهمیت ویژهای جهت تحلیل خطر لرزهای برخوردار است. در این تحقیق با درنظرگرفتن یک نیمفضای کشسان همگن و همسان، اطلاعات هندسی گسل و پارامترهای رئولوژیکی منطقه از منابع مختلف انتخاب و ثابت فرض شد. شرایط مرزی کرنش با استفاده از مشاهدات دائم و دورهای GPS شمال غرب کشور محاسبه و گسل در راستای عمود برهم قفل و در راستای مماسی بهصورت آزاد رها شد. با اعمال شرایط مرزی در حالتهای مختلف، نرخ سالیانه لغزش روی گسل افراز شد. جهت افراز از روش اجزای مرزی استفاده و مدل تحلیلی اکادا نیز برای حل اساسی انتخاب شد. نتایج نشاندهنده وابستگی نرخ لغزش توزیعی روی گسل به شرایط مرزی و مؤید وجود برهمکنش بین بخشهای مختلف این گسل است. همچنین نرخ لغزش افرازی، امتدادلغز راستگرد بودن گسل را در کلیه حالتها نشان میدهد. نرخ لغزش توزیعی روی کل صفحه گسل تقریباً متقارن است و در حوالی کلانشهر تبریز به بیشینه مقدار خود یعنی 5/5 میلیمتر در سال میرسد. نزدیک بودن نرخ لغزش افرازشده به مقادیر دیرینهلرزهشناسی نشاندهنده نزدیک به واقعیت بودن نتایج افراز با روش اجزای مرزی نسبت به نتایج دیگر روشهای تحلیلی و عددی است.