تبیین و تحلیل ماهیت از منظر قیصری و علامه طباطبایی
نویسندگان
1 استاد پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و رئیس مؤسسه آموزشی و پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
2 دانشجوی مقطع دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه قم
3 دانشجوی مقطع دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه قم
doi
چکیده
مسألة ماهیت از جملة مباحث بنیادین و با اهمیت در فلسفه و عرفان اسلامی است؛ اما امروزه به دلیل نگاه اصالت وجودی، توجه و شناخت ماهیت به حاشیه رفته و ماهیتشناسی تبدیل به حوزهای فرعی گردیده است. همچنین استفاده از ظرفیتهای موجود در فلسفة اسلامی و عرفان اسلامی جهت بهره از تواناییهای هر یک از این دو، در رشد و بالندگی روز افزون دیگری، امری غیرقابل تردید است؛ اهمیت مطلب فوق را به عنوان نمونه میتوان در نظام حکمی ملاصدرا مشاهده نمود. مقالة حاضر به تبیین مسئلة ماهیت در نظر قیصری؛ یکی از مهمترین صاحبنظران و شارحانِ حوزة عرفان نظری، پرداخته و عنوان میکند که از منظر قیصری اعیان ثابتة موجود در علم حقتعالی، همان ماهیات هستند. سپس به تبیین دقیق ماهیات از دیدگاه علامه طباطبایی؛ بنیانگذار نظام حکمی نوصدرایی، میپردازد و در نهایت به بررسی و تحلیل ماهیت از نظر قیصری و علامه طباطبایی پرداخته است. نگارندگان بر این باورند که ماهیات از نظر قیصری همان اعیان ثابته در علم حقتعالی هستند و علم انسان سایهای از علم خداوند است، اما ماهیات در نظر علامه حد وجودات خاص خارجی در ذهن هستند که در نتیجة تفاعل ذهن و عین، و با وجودی اعتباری در علم انسان تحقق مییابند.