پیشبینی احساس تعلق به مدرسه بر اساس خودکارآمدی ادراکشده، جو عاطفی مدرسه و احساس شایستگی اجتماعی - عاطفی دانشآموزان مقطع متوسطه دوم
نویسندگان
1 استادیارگروه علوم تربیتی-دانشگاه پیام نور-تهران -ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی -دانشگاه پیام نور- جوانرود- ایران
doi
10.22034/naes.2024.441563.1370چکیده
زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، با هدف پیشبینی احساس تعلق به مدرسه بر اساس خودکارآمدی ادراکشده، جو عاطفی مدرسه و احساس شایستگی اجتماعی - عاطفی دانشآموزان مقطع متوسطه دوم انجام شد. روششناسی: پژوهش حاضر با توجه به موضوع و هدف تحقیق، توصیفی از نوع پژوهشهای همبستگی است، و به لحاظ روش گردآوری دادهها روش پیمایشی و به لحاظ نوع دادهها کمی است و ابزار مورد استفاده پرسشنامه است. جامعه این پژوهش، کلیه دانشآموزان متوسطه دوم شهرستان پلدختر که در سال تحصیلی 1403-1402 مشغول به تحصیل بودند؛ برای انتخاب نمونه از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای استفاده شد، بر اساس فرمول کوکران نمونه ای با حجم 322 نفر مورد تحلیل قرار گرفت.برای انجام پژوهش از ابزارهای پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه بتی و بری (2005)، پرسشنامه شایستگی هیجانی- اجتماعی دانشآموزان زو و ﺟﻲ (٢٠١٢)، پرسشنامه جو عاطفی- اجتماعی مدرسه و مقیاس خودکارآمدی عمومی(GSES) استفاده شد به منظور تجزیهوتحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی (اندازههای گرایش مرکزی، شاخصهای پراکندگی و سایر شاخصهای توصیفی) و نیز آمار استنباطی (تحلیل رگرسیون) از نرمافزار SPSS استفاده شد. یافتهها: نتایج آزمون نشان داد که مدل رگرسیون از برازش مناسبی برخوردار میباشد. مقدار F بهدستآمده برابر 376/48 است که این مقدار در سطح 001/0 معنیدار میباشد. بنابراین فرض اصلی این پژوهش مبنی بر اینکه خودکارآمدی ادراکشده، جو عاطفی مدرسه و احساس شایستگی اجتماعی- عاطفی میتوانند احساس تعلق به مدرسه را پیشبینی کنند تأیید میشود.