بررسی و رتبهبندی عوامل مؤثّر بر میزان رضایتمندی شهروندان از کیفیّت محیط زندگی (مطالعهی موردی: مقایسهی بافت قدیم و جدید شهر شیراز)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده¬ جغرافیا و برنامه¬ریزی محیطی، دانشگاه سیستان¬و بلوچستان
2 استادیار دانشکده¬ هنر، دانشگاه تربیت مدرس
3 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشگاه سیستان¬و بلوچستان
doi
چکیده
اندازهگیری میزان رضایت از محیط، پیچیده و متأثر از مجموعه عوامل فراوانی است. بر این اساس، با توجّه به مطالعهی ادبیّات نظری مربوط به کیفیّت محیط، چارچوبی مفهومی، متشکّل از عوامل شانزدهگانه و در چهار سطح، برای بررسی در بافتهای قدیم و جدید شیراز گردآوری و مبنای پژوهش و تحلیل قرار گرفته است. روش انجام پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی بوده و از شیوههای آماری بهویژه آزمون T تک نمونهای، فراوانی و رگرسیون خطّی چند متغیّره، استفاده شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که عوامل تأثیرگذار در کیفیّت محیط در دو محدودهی مورد بررسی تا حدّ زیادی یکسان بوده است؛ بهعلاوه مشخص شد، ساکنان بافت جدید نسبت به ساکنان بافت قدیم تا حدودی از کیفیّت محیط زندگیشان رضایت بیشتری دارند. بررسیها نشان داد که در سه سطح مورد بررسی (خانه، محلّه و شهر) هم در بافت جدید و هم در بافت قدیم، بیشترین میزان رضایتمندی مربوط به مقیاس شهر و کمترین آن مربوط به وضعیّت کیفیّت محیط در مقیاس محلّهها بوده است؛ همچنین مشخص شد در بافت جدید بُعد اقتصادی ـ اجتماعی و در بافت قدیم بُعد ادراکشده بیشترین تأثیرگذاری را در رضایتمندی از کیفیّت محیط زندگی شهروندان داشته است.
