حقالزحمه حسابرسی: شواهدی بیشتر از نقش اهرمهای بدهی عملیاتی و مالی
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، مؤسسه آموزش عالی آیندگان، تنکابن، ایران.
2 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.22059/acctgrev.2021.80471چکیده
هدف: این پژوهش با هدف بررسی ارتباط بین اهرمهای بدهی، بهخصوص اهرم بدهی عملیاتی و مالی با حقالزحمه حسابرسی، اجرا شده است. روش: جامعه آماری پژوهش، 113 شرکت برای دوره زمانی 1390 تا 1397 است. همچنین، در این پژوهش با استفاده از رگرسیون چند متغیره، روابط بین متغیرهای پژوهش، آزمون شده است. یافتهها: بر اساس نتایج پژوهش، بین اهرم کل بدهی، اهرم مالی و اهرم عملیاتی برآوردی با حقالزحمه حسابرسی، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ اما بین تغییر در اهرمهای بدهی و تغییر در حقالزحمه حسابرسی، رابطه معناداری مشاهده نمیشود. بر اساس نتایج آزمونهای بیشتر، افزایش اهرم کل بدهی و اهرم مالی در شرکتهای کوچک و بزرگ، بر افزایش حقالزحمه حسابرسی تأثیر میگذارد و زمانی که اهرم مالی در شرایط بحران مالی بالا باشد، حسابرسان با دریافت حقالزحمه بیشتر، با ریسک حسابرسی آن برخورد میکنند. همچنین بین اهرم کل بدهی، اهرم مالی و اهرم عملیاتی برآوردی با حقالزحمه غیرعادی حسابرسی نیز، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتیجهگیری: بهطور کلی، نتایج این پژوهش، اهمیت تمایز بین انواع مختلف اهرم را در مطالعات مربوط به حسابرسی و بهطور اخص، حقالزحمه حسابرسی برجسته میکند. همچنین، نتایج بر ادبیات موجود هزینههای نمایندگی و تأثیرهای افتراقی انواع مختلف اهرم، در بستر حسابداری و مالی نیز میافزاید.
