الگوی سنجش قابلیت مقایسه صورتهای مالی بر اساس تئوری ارزشگذاری نسبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.
2 دانشیار، گروه حسابداری، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران
3 دانشیار گروه حسابداری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 استادیار گروه حسابداری، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2021.80473چکیده
هدف: ذینفعان مختلفی مانند سرمایهگذاران، تدوینکنندگان مقررات و پژوهشگران، بر اهمیت قابلیت مقایسه صورتهای مالی تأکید کردهاند، با وجود این، الگوهای سنجش تجربی اندکی برای آن معرفی شده است. هدف اصلی این پژوهش ارائه الگوی مناسب برای سنجش قابلیت مقایسه صورتهای مالی است. روش: با اتکا بر مبانی تئوری ارزشگذاری نسبی، الگوی سنجش قابلیت مقایسه صورتهای مالی با رویکرد پسرویدادی مبتنی بر خروجیهای گزارشگری مالی ارائه شده و در این مسیر، از اطلاعات 194 شرکت در دوره زمانی 1388 تا 1397 استفاده شده است. یافتهها: الگوی جدید ارائه شده در این پژوهش، در مقایسه با الگوی دیفرانکو، کوتاری و وردی (2011) بهعنوان الگوی رایج سنجش قابلیت مقایسه صورتهای مالی، قدرت تبیین بیشتری دارد. در بین پنج نسخه ارائه شده از الگو، بعد از نسخه مبتنی بر نسبت قیمت بر سود عملیاتی هر سهم که بر اساس یافتههای آزمون اعتبارسنجی، بیشترین قدرت تبیین را دارد و بهترین الگوی سنجش قابلیت مقایسه صورتهای مالی است، بهترتیب نسخههای مبتنی بر نسبتهای قیمت بر سود هر سهم، قیمت بر ارزش دفتری هر سهم، قیمت ابتدای دوره بر سود هر سهم و قیمت بر فروش هر سهم نیز در رتبههای بعدی قرار گرفتند. نتیجهگیری: الگوی ارائه شده در این پژوهش با رفع برخی محدودیتهای الگوهای قبلی، ابعاد جامعتری از قابلیت مقایسه صورتهای مالی را مدنظر قرار داده است. استفاده از این الگو، موجب میشود که تصمیمهای فعالان بازار سرمایه، هرچه بیشتر بهسمت تحلیلهای بنیادی سوق پیدا کند و کارایی کل بازار سرمایه افزایش یابد.