پارادوکسهای سفر در زمان
نویسندگان
1 استاد و عضو هیأت علمی گروه فلسفه دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
اخیراً مسأله سفر در زمان به صورت جدی در میان فیلسوفان و فیزیکدانان مطرح شده است. بر پایة تعریف دیوید لوئیس، سفر در زمان در صورتی اتفاق میافتد که زمان شخصیِ مربوط به مسافر مفروض با زمان خارجی، یعنی زمانی که در جهان پیرامون وی سپری شده است، متفاوت باشد. پارهای از فیلسوفان ایدة سفر در زمان را کاملاً بحث انگیز دانسته و با نظر به برخی پارادوکسها، که ظاهراً از پذیرش امکان چنین سفری زاده میشوند، آن را ممتنع دانستهاند. در مقابل برخی کوشیده اند پارادوکسهای مذکور را حل کرده، با امتناع سفر در زمان مخالفت ورزند. در این جستار بخشی از مهمترین پارادوکسهای سفر در زمان از جمله پارادوکسهای «سفر بدون مقصد»، «تغایر زمان»، «علیت قهقرایی»، «تغییر گذشته»، «جبرگرایی»، و «پدربزرگ» بررسی میشود. در پایان نیز پارادوکس جدیدی به عنوان «پارادوکس اینهمانی» معرفی می شود. نتیجه نهایی این است که هر چند تلاشهای خوبی در جهت حل این پارادوکسها صورت گرفته، هنوز امکان سفر در زمان، به ویژه سفر به گذشته، به لحاظ فلسفی در هالهای از ابهام قرار دارد.