تأثیر خودشیفتگی مدیران بر افشای اختیاری اطلاعات شرکتها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد، گروه حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران.
3 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2021.80477چکیده
هدف: نتایج تحقیقات پیشین نشان داده است که ارائه اطلاعات داوطلبانه و اختیاری شرکتها، به کاهش ریسک سرمایهگذاران کمک میکند؛ اما ارائه این اطلاعات، به تصمیمهای مدیران بستگی دارد. بنابراین، هدف این پژوهش، بررسی تأثیر خودشیفتگی مدیران بر افشای اختیاری اطلاعات شرکتهاست. روش: با استفاده از دادههای 135شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، در دوره زمانی 1388 تا 1397، فرضیهها به کمک رگرسیون چندگانه آزمون شدند. یافتهها: پس از تجزیه و تحلیلهای آماری، نتایج حاصل از فرضیههای پژوهش حاکی از آن است که خودشیفتگی مدیران، بر افشای اختیاری اطلاعات شرکتها تأثیر منفی و معناداری میگذارد. در این پژوهش، از دو شاخص نسبت پاداش مدیران بر کل حقوق و دستمزد پرداختی و اندازه امضای مدیران برای سنجش خودشیفتگی مدیران استفاده شده است. نتیجهگیری: خصوصیتهای شخصیتی مدیران خودشیفته، آنان را به انجام اقدامهایی بر خلاف عرف سوق میدهد و باعث میشود در پی توجه و ستایش دیگران باشند و این اقدامها در نهایت، عملکرد سازمان را تحت تأثیر قرار خواهد داد. از این رو، تعصبات شخصی و توهمهای مثبت مدیران خودشیفته، بر عرضه اطلاعات مالی به بورس اوراق بهادار تأثیر میگذارد. این مدیران، به نادیدهگرفتن بازخوردهای منفی محرمانه از عقل خویش تمایل دارند و بهطور طبیعی، اطلاعات را در زمان ارتباط با سهامداران در خصوص عملکرد شرکت نادیده میگیرند. افزون بر این، مدیران خودشیفته، ممکن است آگاهانه، اطلاعات ارسالی برای متقاعدکردن سرمایهگذاران را که پروژههای در حال اجرا و با آینده امیدوارکنندهای دارند، تحریف کنند. بروز این پدیده در بین مدیران، باعث خواهد شد که با استفاده از روشهای مختلف، تلاش کنند تا افشای اطلاعات اختیاری به سرمایهگذاران و سایر سهامداران را کاهش دهند.