مدل احتمال مشارکت زنان در ایران: الگوی لاجیت ناپارامتری
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله
2 دانشگاه علوم پزشکی قم
doi
10.22054/ijer.2016.7048چکیده
در این مقاله ، یک روش مدلسازی لاجیت ناپارامتری برای تخمین احتمال مشارکت کار زنان ایران مطابق با دادههای هزینه – درآمد خانوار سال 1388، معرفی شده است. تابع لجستیک برای احتمال مشارکت زنان به کمک روش حداکثر درستنمایی براساس متغیرهایی مانند موقعیت جغرافیایی (شهری/روستایی) درآمد شوهر، سواد زن، سن زن، درآمد غیرکاری، تعداد بچه بالای شش سال و زیر شش سال برازش شده است. دقت مدلسازی دو الگوی لاجیت پارامتری و ناپارامتری با استفاده از آمارههایی مانند وایت، ضریب اطمینان و میانگین مجذور خطا ارزیابی شده است. در انتها، اثر نهایی متغیرهای ورودی بر احتمال مشارکت زنان براساس ضرایب برازش شده مدل پارامتری و مدل ناپارامتری ارایه شده، برآورد شده است. نتایج حاکی از آن است که مدلسازی ناپارامتری دقت بیشتری نسبت به الگوی لاجیت پارامتری دارد. بیشترین تأثیر مثبت و منفی بر مشارکت زنان ایرانی به ترتیب براساس سواد زن و بچه زیر شش سال بوده است.