شناسایی مهمترین متغیرهای موثر بر ساز و کار انتقال سیاست پولی در اقتصاد ایران با رویکرد الگوهای میانگین بیزین
نویسندگان
1 مجید رحیمی،دانشجوی دکتری تخصصی،دانشکده مدیریت و اقتصاد،دانشگاه آزاد اسلامی واحد الیگودرز،الیگودرز،ایران
2 دکتری تخصصی،دانشیار دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد،دانشگاه امام صادق(ع)،تهران،ایران
3 دکتری تخصصی،استادیار دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی،دانشگاه شهیدبهشتی،تهران،ایران
doi
چکیده
بسیاری از اقتصاددانان بر این دیدگاه که سیاستهای پولی در کوتاه مدت بر بخش واقعی اقتصاد موثر است،اتفاق نظر دارند؛ ولی اختلاف نظر آنها بر سر کانالهای اثرگذاری و اهمیت نسبی آنها است. هدف اصلی این مقاله شناسایی مهمترین سازوکار انتقال سیاست پولی در اقتصاد ایران با رویکرد الگوهای میانگین بیزین است. در این تحقیق 35 متغیر موثر بر انتقال سیاست پولی از کانال نئوکلاسیکی و 22 متغیر موثر بر سازوکار انتقال پولی در الگو غیرنئوکلاسیکی وارد الگو گردید و در نهایت با استفاده از رویکرد الگوی میانگینگیری بیزی مهمترین متغیرهای موثر بر سازوکار انتقال سیاست پولی تعیین شدند. با توجه به نتایج میتوان بیان داشت سازوکار انتقال پولی در اقتصاد ایران هم از کانال نئوکلاسیکی و هم از کانال غیرنئوکلاسیکی منتقل میشود؛ بر اساس نتایج، کانال نئوکلاسیکی سهم بالاتری در سیستم انتقال سازوکار پولی نسبت به کانال غیرنئوکلاسیکی دارد. بر اساس نتایج مهمترین کانالهای انتقال سیاست پولی در اقتصاد ایران عبارت از متغیرهای نرخ ارز حقیقی مؤثر، نرخ بهره بازار آزاد، انحراف نرخ ارز غیر رسمی از رسمی، نرخ رشد شاخص کل سهام، شاخص قیمت زمین در تهران، حجم پول، کل بدهی به سیستم بانکی و نرخ رشد اعتبارات اعطایی به بخش خصوصی هستند.
