کاهش رنگ‌زای آزوی کارموزین از پساب سنتزی مرحله آهارگیری توسط کلبسیلا کوازیپنومونیه GT7

نویسندگان

1 گروه مهندسی شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران، صندوق‌پستی: 775/14515

2 گروه مهندسی شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران، صندوق‌پستی: 775/14515

3 پژوهشکده زیست فناوری صنعت و محیط زیست، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران. صندوق‌پستی: 161/14965

4 پژوهشکده زیست فناوری صنعت و محیط زیست، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران. صندوق‌پستی: 161/14965

doi
چکیده

حذف رنگ‌زای آزوی کارموزین از محیط پساب سنتزی رنگی که حاوی نشاسته­ بوده و دارای ترکیبی مشابه با خروجی از مرحله آهارگیری بود، توسط باکتری کلبسیلا کوازیپنومونیهGT7 بررسی شد. سنجش غلظت رنگ توسط طیف‌سنجی و اندازه­گیری غلظت نشاسته با استفاده از روش آنترون، نشان داد که انجام فرایند به صورت بی­هوازی در دمای 30 درجه سانتی‌گراد و 7pH ، وقتی که غلظت اولیه کارموزین 50 میلی­گرم بر لیتر می­باشد، طی 48­ساعت منجر به کاهش حدود 96 درصد از غلظت اولیه رنگ‌زا شده است. این، توام با کاهش 30 تا 35 درصد از غلظت اولیه نشاسته (1870 میلی­گرم بر لیتر) بوده است. کروماتوگرافی لایه نازک(TLC) نشان داد که باکتری­ها، رنگ کارموزین حذف شده طی فرایند بی‌هوازی را به آمین­های آروماتیکی سازنده آن تجزیه نموده­اند. ادامه فرایندبه صورت هوازی، با و بدون انجام تلقیح مجدد باکتری­ها در آغاز مرحله هوازی، نشان داد که تا 23روز، شکست ملکول­های آمین آروماتیکی صورت نگرفته و کاهش قابل توجهی در مقدار رنگ یا نشاسته باقی‌مانده از مرحله بی­هوازی، ایجاد نشده است.