توجیه معرفتشناختی ادراک بیواسطهی خداوند از دیدگاه فلسفهی ملاصدرا
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه تهران
doi
10.22099/jrt.2013.2446چکیده
هدف اصلی این مقاله استدلال بر امکان ادراک بیواسطهی خداوند از طریق علم حضوری از دیدگاه فلسفهی ملاصدرا است. این نوع ادراک مستقیم و بیواسطه میتواند توجیه معرفت شناختی باور به خدا را فراهم نماید. در این نوشتار چگونگی کارکرد علم حضوری در رابطه با توجیه معرفت شناختی باور به خدا و همچنین اهمیت نقش علم حضوری در معرفت شناسی دینی نشان داده خواهد شد. صدرا به عنوان یک فیلسوف شیعی در مکتب جدید فلسفیاش، حکمت متعالیه، براساس الاهیات شیعی تلاش کرده است برای توجیه ادراک بیواسطهی خدا از طریق علم حضوری استدلال نماید. در این مقاله همچنین به تعدادی از نقدهای مهمی که بر ادراک بیواسطهی خداوند که از نظر معرفت شناختی توسط ملاصدرا ادعا شده است؛ پرداخته خواهد شد.