نوآوریهای ابن سینا در مسألهی علیت
نویسندگان
1 استاد فلسفه و کلام اسلامی
2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا
3 کارشناس ارشد فلسفه و کلام اسلامی و ابواب جمعی اداره کل آموزش و پرورش استان فارس
doi
10.22099/jrt.2013.2444چکیده
در دستهبندی مسایل فلسفی از حیث اهمیّت و قدمت، مبحث «علیّت» (علّت و معلول) در رتبهی نخست جای دارد. هر چند آثار مکتوب فلسفی نشان میدهد که این مسأله محصول تلاش فکری فیلسوفان یونان و به خصوص «ارسطو» است، لیکن طرح این پرسش اهمیّت دارد که فیلسوف بزرگی مانند «ابنسینا» در تبیین و توسعهی مباحث این مسأله چه نقشی دارد؟ با وجود این که ابنسینا بارها مقام علمی ارسطو را ستوده است، معالوصف به هیچوجه نمیتوان او را فقط مفسّر فلسفهی ارسطو دانست و ابتکارات فلسفی او را انکار نمود. ابنسینا که در بسیاری مسایل فلسفی ـ هم از لحاظ محتوا و هم صورتبندی ـ خلّاقیّت شگرفی داشته است، به خصوص در مبحث «علیّت» نبوغ خویش را متجلّی ساخته و در اموری نظیر «تعریف علیّت»، «انقسامات» و «حیثیّات مختلف علّت» و«احکام علّت و معلول»، از جهت محتوا و تبیین و تقریر و صورتبندی مطالب، نوآوریهای مهمّی از خود به جای گذاشته است.