بررسی تأثیر استراتژیهای رقابتی بر رشد توان رقابتی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران ـ مقایسه مدلها در دوران پیش از تحریم و تحریم
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
3 کارشناس ارشد، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2020.300022.1008370چکیده
هدف: رقابت گسترده موجود در بازار، شرکتها را ناگزیر از بهکارگیری استراتژیهایی برای رویارویی با این رقابت کرده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر استراتژیهای رقابتی تمایز محصول، مدیریت هزینه بر رشد توان رقابتی شرکتها و بررسی و مقایسه این تأثیر در دوران پیش از تحریم و تحریم است. روش: نمونه پژوهش، از 137 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران، طی سالهای 1383 تا 1394 تشکیل شده است. فرضیههای پژوهش طی سه دوره زمانی، پیش از تحریم (1383 تا 1388)، دوره تحریم (1389 تا 1394) و دوره زمانی 1383 تا 1394 آزمون شدند. یافتهها: دو استراتژی تمایز محصول و مدیریت هزینه، بر رشد توان رقابتی شرکتها در دوره پیش از تحریم تأثیر معناداری ندارند. استفاده از استراتژی مدیریت هزینه، به افزایش رشد توان رقابتی شرکتها و استفاده از استراتژی تمایز محصول، به کاهش رشد توان رقابتی شرکتها در دوره تحریم منجر شده است. همچنین در این دوره، شدت تأثیر استراتژی تمایز محصول در کاهش رشد توان رقابتی شرکتها، بیشتر از شدت تأثیر استراتژی مدیریت هزینه در افزایش رشد توان رقابتی شرکتها بوده است. از این رو، تأثیر استراتژیهای رقابتی بر رشد توان رقابتی شرکتها در دوران پیش از تحریم و تحریم با یکدیگر متفاوت است. استفاده از استراتژی مدیریت هزینه طی سالهای 1383 تا 1394، رشد توان رقابتی شرکتها را افزایش داده است؛ اما استراتژی تمایز محصول تأثیر معناداری نداشته است. نتیجهگیری: استفاده از استراتژی تمایز محصول در بین شرکتهای ایرانی چندان موفق نبوده است؛ اما استفاده از استراتژی مدیریت هزینه به افزایش رشد توان رقابتی شرکتها منجر شده است.