سیاستگذاری پولی و رشد بخش صنعت (بررسی وضع موجود و ارائه الگوی مطلوب)
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه امام حسین
2 استادیار اقتصاد دانشگاه دامغان
3 کارشناسی ارشد اقتصاد
4 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه پیام نور
5 استادیار دانشگاه پیام نور اقتصاد
doi
چکیده
پژوهش حاضر بر آن است تا با استفاده از روشهای تحلیلی و مدل سازی، به بررسی تاثیر سیاستهای پولی بر ارزش افزوده بخش صنعت با زیربخش های صنعت، معدن، ساختمان، آب، برق و گاز در اقتصاد ایران طی دوره زمانی 1370- 1398 بپردازد. بر این اساس ابتدا با استفاده از روش اقتصادسنجی گشتاورهای تعمیم یافته (GMM)، نسبت به شناسایی وضع موجود اقدام گردیده و سپس با بررسی متغیرهای مورد استفاده در این تحقیق شامل ارزش افزوده زیربخش صنعت ، ارزش افزوده زیربخش معدن ، ارزش افزوده زیر بخش ساختمان ، ارزش افزوده زیربخش آب، برق و گاز، ارزش افزوده کل بخش صنعت ، سرمایه گذاری (اعم از خصوصی و دولتی)، نقدینگی و تورم میباشند که آمار آنها از مرکز آمار ایران و بانک مرکزی طی دوره مورد مطالعه، جمع آوری شده و مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج حاصل از تحقیق نشان میدهد که سرمایهگذاری یکی از ملزومات اصلی رشد ارزش افزوده بخش صنعت و معدن و زیر بخشهای آن محسوب میشود به طوریکه کشش ارزش افزوده بخش صنعت و معدن نسبت به یک واحد تغییر در میزان موجودی سرمایه این بخش برابر 0.238 است، همچنین تغییرات یک واحدی در عامل نقدینگی، سبب تغییرات در میزان ارزش افزوده بخش صنعت و معدن به اندازه 0.405 واحد میشود. به عبارتی دیگر میتوان گفت که سیاستهای پولی از طریق ساز و کار افزایش قیمت کالاها، موجبات افزایش درامد بخش صنعت را فراهم نموده و بهدنبال آن میزان تولید بخش صنعت افزایش مییابد.