بررسی کاربرد تبدیل موجک در روش زمین-رادار با مطالعه موردی ژئوفیزیک پزشکی قانونی در محیط برف
نویسندگان
1 استاد گروه فیزیک زمین، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای الکترومغناطیس ،موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد گروه فیزیک زمین، دانشگاه استراسبورگ، استراسبورگ، فرانسه
doi
10.30499/ijg.2021.266485.1309چکیده
زمین- رادار (Geo-Radar) روش مناسب ژئوفیزیکی در بررسیهای نزدیک به سطح در محیطهای مختلف است و تاکنون کاربردهای فراوان آن با اهداف گوناگون مطالعه شده است. برف یکی از محیطهای کممیرا و بهنسبت مناسب برای مطالعات زمین- رادار است. با این حال، محیطهای برفگیر، چالشها و پیچیدگیهای خاص خود را برای مطالعات ژئوفیزیکی دارند. در بررسی روند مطالعه ژئوفیزیکی در چنین محیطهایی، واکاوی چگونگی یافتن محل پیکر یک کوهنورد مدفون در برف به دلیل پدیده بهمن، ابعاد مختلف تحقیق کنونی را دربرمیگیرد. این نوع مطالعه در حیطه ژئوفیزیک قانونی (forensic geophysics) قرار میگیرد. نخستین چالش در اینگونه مطالعات، برخلاف ردیابی اهداف معمول، تخمین محدوده دفن کوهنورد است که باید به دقت بررسی شود. تجهیزات پوششی کوهنورد معمولاً از مواد عایق ساخته میشود، اما بافتهای بدن نسبت به مواد نارسانا از رسانندگی الکتریکی درخورتوجهی برخوردارند. این موضوع در کنار آشفتگیهای ایجادشده در لایههای مختلف برف که ناشی از بهمن است، به پیچیدگیهای اینگونه مطالعات میافزاید. با نگاه به دادههای مطالعه موردی مدنظر، رادارگرامهای پردازششده ابتدایی، نشان بارزی از محل پیکر مدفون نداشتند؛ ازاینرو ضمن مدلسازی پیشرو، روشهای پردازشی خاصی بهکارگرفته شد که در نتیجه آن، تغییرات ایجادشده در رادارگرامها بهویژه در هنگام استفاده از تبدیل موجک پیوسته شایان توجه بود. در نهایت، با کاوشهای انجامپذیرفته، پیکر کوهنورد فقید در عمق تقریبی یک متری یافت شد که همخوانی مناسبی با نتایج پردازش پیشرفته و تفسیر رادارگرامها داشت. این موضوع بیانگر آن است که رویکرد پردازشی پیشرفته در کنار پردازشهای معمول میتواند نتایج مناسبی برای تفسیر دادهها فراهم کند.