پیش بینی بهزیستی تحصیلی و یادگیری خودجهت‌دهی براساس راهبردهای خودتنظیمی در دانش آموزان

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد علوم تربیتی، گرایش مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیکی، تهران، ایران

2 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد الکترونیکی، تهران ، ایران

3 دکتری تخصصی مدیریت آموزشی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)،اصفهان،ایران

doi
10.22034/naes.2024.475166.1536
چکیده

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بهزیستی تحصیلی و یادگیری خودجهت‌دهی براساس بهره گیری از راهبردهای خودتنظیمی در دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر کرج در سال تحصیلی 1402-1403 بود. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 384 نفر برآورد شد. روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای می باشد و برای جمع آوری داده های پژوهش از پرسشنامه های بهزیستی تحصیلی تومینین- سوینی و همکاران (2012)، یادگیری خودجهت‌دهی چنگ و همکاران (2010) و خودتنظیمی بوفارد (1995) استفاده شد. از شاخص‌ها و روش‌های آمار توصیفی برای بدست آوردن فراوانی، درصد، میانگین، انحراف استاندارد استفاده شده و سپس از آمار استنباطی برای بدست آوردن ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون به کمک نرم افزار spss نسخه 26 استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد بهزیستی تحصیلی و یادگیری خودجهت دهی براساس خودتنظیمی در دانش آموزان پیش بینی پذیر است و ﺿﺮﯾﺐ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ بین خودتنظیمی با بهزیستی تحصیلی (504/0r= ) و با یادگیری خودجهت دهی (815/0r= ) به صورت مثبت و مستقیم از نظر آماری معنادار است(01/0P =). بنابراین با توجه به یافته های پژوهش پیشنهاد می گردد: معلمان مدارس براساس برنامه مشخص بهره گیری از راهبردهای یادگیری خودتنظیمی را به دانش آموزان آموزش دهند تا آنان با استفاده از این راهبردها، فعالیت های یادگیری خود را هدایت و نظارت نموده و نسبت به فعالیت تحصیلی و مدرسه علاقمند شوند.