مطالعه تأثیر تشکیل ناحیه میانفازی بر روی خواص الکتریکی پوششهای اپوکسی حاوی نانوصفحات اکسید گرافن احیا شده
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی پلیمر، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران، صندوق پستی: 1996 - 51335
2 دانشکده مهندسی پلیمر، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران، صندوق پستی: 1996 - 51335
3 پژوهشکده مواد پلیمری، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران، صندوق پستی: 1996 - 51335
4 دانشکده مهندسی پلیمر، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران، صندوق پستی: 1996 - 51335
doi
چکیده
در این مقاله با تغییر میزان اکسید شدن سطحی اکسید گرافن ضخامت ناحیه میانفازی تغییر داده شد و به بررسی اثر این ناحیه بر روی خواص رسانایی پرداخته شد. به دلیل شباهت شیمیایی مناسب رزین اپوکسی پایه آب مورد استفاده با گروههای اکسیژنی اکسید گرافن، ناحیه میانفازی بین پلیمر نارسانا و پرکننده رسانا تقویت گردید. طیفسنجی زیر قرمز و وزنسنجی حرارتی به منظور بررسی موفقیتآمیز بودن اکسید شدن گرافن و همچنین طیفسنجی رامان به منظور بررسی نقص ساختاری به وجود آمده بر روی صفحات اکسید گرافنی، انجام شدند. در دید اول، با تکیه بر تئوری ناحیه میانفازی انتظار میرود که با افزایش میزان اکسید شدن نانوصفحات گرافن، رسانایی الکتریکی پوششهای پلیمری افزایش و آستانه فراگیری کاهش یابد. از طرف دیگر، با افزایش اکسید شدن، نقص ساختاری بر روی نانوصفحات اکسید گرافنی افزایش مییابد که به تبع آن انتظار میرود رسانایی پوششها با افزایش میزان اکسید شدن اکسید گرافن کاهش یابد. در این تحقیق سعی برآن است تا با توجه به تاثیر متضاد دو عامل ذکرشده، میزان تأثیرپذیری نمونههای نانوکامپوزیتی مطالعه و اثرگذاری هر کدام از عوامل مختلف بررسی شود.
