ارائه مدل توانمندسازی سالمندیاران شهر تهران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه علوم تربیتی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22034/naes.2024.475003.1530
چکیده

هدف این پژوهش ارائه یک مدل توانمندسازی سالمندیاران با تمرکز بر مطالعه موردی شهر تهران است. سالمندیاران نقش کلیدی در بهبود کیفیت زندگی سالمندان ایفا می‌کنند، بنابراین توانمندسازی آن‌ها می‌تواند تأثیر به سزایی در افزایش کیفیت مراقبت از سالمندان داشته‌باشد. برای دستیابی به این هدف، پژوهش حاضر به شناسایی ابعاد و مولفه‌های توانمندسازی سالمندیاران، ارزیابی وضع موجود توانمندسازی در شهر تهران، اولویت‌بندی این ابعاد و مولفه‌ها، و نهایتاً طراحی و ارزیابی مدل توانمندسازی پرداخته‌است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش سنتز پژوهی، به بررسی سیستماتیک پژوهش‌های مرتبط پرداخته و از تحلیل محتوای کیفی برای شناسایی ابعاد و مولفه‌های اصلی توانمندسازی سالمندیاران استفاده کرده است. نتایج نشان داد مهارت‌های عملی، مهارت‌های ارتباطی، پشتیبانی روانی و عاطفی، مدیریت و رهبری، و استفاده از فناوری پنج بُعد کلیدی توانمندسازی سالمندیاران هستند. برای ارزیابی وضع موجود، داه‌ها از طریق مصاحبه و پرسشنامه با سالمندیاران و متخصصان مرتبط جمع‌آوری و تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که توانمندسازی سالمندیاران نیازمند بهبود در زمینه‌های آموزش عملی و پشتیبانی روانی است. در ادامه، با استفاده از تکنیک‌های دلفی فازی چانگ، اولویت‌بندی ابعاد و مولفه‌های شناسایی‌شده صورت گرفت. این تحلیل نشان داد که مهارت‌های عملی و پشتیبانی روانی و عاطفی دارای بالاترین اولویت هستند، در حالی که استفاده از فناوری با توجه به پیچیدگی‌ها و محدودیت‌های اجرای عملی در رتبه پایین‌تری قرار گرفت. در نهایت، مدل توانمندسازی با ترکیب یافته‌های پژوهش و بازخوردهای متخصصان طراحی و برازش آن از طریق ارزیابی نظرات متخصصان و تحلیل شاخص‌های برازش مدل انجام شد. نتایج ارزیابی نشان داد که مدل پیشنهادی از اعتبار لازم برخوردار بوده و می‌تواند راهنمایی مؤثر برای برنامه‌ریزی و پیاده‌سازی توانمندسازی سالمندیاران مورد استفاده قرار گیرد. این پژوهش با ارائه یک مدل جامع، به تبیین عوامل مؤثر در توانمندسازی سالمندیاران پرداخته و پیشنهادات کاربردی برای بهبود کیفیت آموزش و توسعه مهارت‌های سالمندیاران ارائه می‌دهد.