تعیین اثرات تزریق ماده لاکتوفرین در تخم مرغ مادران نژاد تخم گذار قبل از جوجه کشی، بر استحکام و ویژگی های بافتی استخوان ساق پا و عملکرد پس از هچ
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تغذیه طیور دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا، همدان
2 دانشیار گروه آموزشی رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی
3 استادیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه ملایر
4 استاد گروه علوم دامی ، دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا، همدان
doi
10.22092/asj.2015.104411چکیده
این مطالعه به منظور بررسی اثر ماده لاکتوفرین بر استحکام، ویژگیهای بافتی استخوان ساق پا و عملکرد در مرغهای تخمگذار طراحی شده است. مجموعا تعداد 1080 عدد تخم مرغ نطفهدار مرغ مادر نژاد تخمگذار به 4 تیمار با 3 تکرار، در هر تکرار90 تخم مرغ، اختصاص داده شدند. تخم مرغهای تیمار شاهد، تنها با 100 میکرولیتر از محلول سدیم کلراید 9/0 درصد تزریق شدند. تیمارهای 2، 3 و 4 به ترتیب با 5/22 (کم)، 45 (متوسط) و 5/67 (زیاد) میکروگرم از لاکتوفرین حل شده در 100 میکرولیتر از محلول سدیم کلراید 9/0 درصد، تزریق گردیدند. تخم مرغها در دستگاه جوجهکشی قرار گرفتند و سپس جوجههای سالم تا پایان 28 هفتگی نگهداری شدند. در این مطالعه، وزن استخوان ساق پای جوجههای یک روزه در همه تیمارهای لاکتوفرین بصورت عددی از شاهد بیشتر بود (05/0p>). در مطالعه حاضر، استحکام بیشتر استخوانها در مرغهای 28 هفته در تیمارهای لاکتوفرین، صرفا بازتاب ضخامت بیشتر استخوان قشری بوده و تحت تاثیر تحلیل استخوان از سطح داخلی کانالهای هاورس قرار ندارد. وزن تخم مرغ پرندگان تیمار غلظت زیاد لاکتوفرین نیز به طور معنیداری (05/0p<) از تیمار شاهد بهتر بود. نتایج این مطالعه نشان میدهند که ضخامت استخوان قشری ساق پا میتواند یک متغیر مناسب بیان کننده وضعیت استحکام استخوانها باشد. این مطالعه همچنین نشان میدهد که بین ضخامت استخوان قشری ساق پا و استحکام استخوان، یک همبستگی متوسط (01/0p<، 49/0r =) وجود دارد.