تحلیل استراتژیهای مدیریت شهری با تاکید بر معماری سبز (مطالعه موردی: شهر رشت)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
3 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاداسلامی، زاهدان، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2021.144138چکیده
برنامهریزی معماری سبز یکی از گرایشها و رویکردهای نوین معماری است و مسالهای حائز اهمیت برای برنامهریزی بحساب میآید. معماری سبز و توسعه فضای سبز مسکونی با محافظت و گسترش زیستگاههای طبیعی و مصنوعی در شهرها تلطیف محیط را به همراه دارد. ازین منظر در پژوهش حاضر برای دستیابی به یک چشمانداز و تأمین هدفهای بلندمدت از برنامهریزی راهبردی معماری سبز شهری شده است. در این روش، اقدامهایی در چارچوب امکانات محدودیتهای درونی و بیرونی برای بهبود روشها و ارتقای بازده فعالیتها صورت پذیرفت. چنین رویکردی تاکنون در حوزه مدیریت معماری شهری استفاده نشده و این مطالعه تلاشی است تا با تکیه بر روششناسی مربوطه، اقدامهایی مدیریتی درخور را برای فعالیتهای توسعهای معماری سبز شهر رشت ارائه دهد. تحقیق حاضر، یک تحقیق کاربردی و دارای ماهیتی توصیفی- تحلیلی و بر حسب نحوه اجرا از نوع پیمایشی میباشد؛ جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات نیز از نرم افزار SPSS و مدل QSPM SWOT استفاده شده است. طبق نتایج بهدستآمده، نقاط ضعف با ضریب وزنی 303/1، نقاط قوت با ضریب وزنی 885/1، فرصتها با امتیاز 2/145 و تهدیدها 17/1 نشاندهنده بالا بودن میزان قوت و وجود فرصت های مناسب برای بهبود بخشیدن به وضع موجود معماری سبز معماری سبز شهر می باشند ازین رو راهبردهای رشت به راهبرد تهاجمی نزدیک میباشد و مسئولین باید سعی کنند از نقاط فرصت در جهت بهبود بخشیدن و رفع نقاط ضعف بهره گیرند.