بررسی تأثیر برنامه های آموزش دینی بر بُعد شناختیِ نگرش دینی دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر تهران
نویسندگان
1 دانشکده علوم تربیتی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.22034/naes.2023.394795.1307چکیده
یکی از موضوعات مهم در نظام آموزش و پرورش، آموزش و انتقال صحیح مفاهیم دینی و تعمیق باورهای دینی در نوجوانان است. بدین منظور، مسئولان امر موظف هستند با فراهم کردن برنامههای تربیتی سالم و اصولی، شرایط مطلوب برای پرورش نسلی با ایمان و مذهبی را فراهم سازند. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان اثربخشی برنامههای آموزش دینی اعم از رسمی و غیررسمی، بر بُعد شناختیِ نگرش دینی دانشآموزان دختر دوره متوسطه شهر تهران است. مسئله این است که آیا برنامههای آموزش دینی، با این همه هزینههایی که میشود، اثربخش هست یا خیر. برای انجام این امر از روش توصیفی(پیمایشی) که طی آن به پیمایش و سنجش بُعد شناختیِ نگرش دینی و توصیف ویژگیهای جمعیت شناختی از قبیل پایه تحصیلی و رشته تحصیلی پرداخته شده، استفاده گردید. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دختر دوره متوسطه شهر تهران است که جمعاً ۱۶۴۵۵۲ نفر میباشند. از این تعداد دانشآموز، ۴۰۰ نفر به عنوان حجم نمونه تعیین گردید. ابزار تحقیق حاضر عبارتست از پرسشنامه محققساخته که در راستای سنجش بُعد شناختیِ نگرش دینی دانشآموزان تدوین گردید. در این تحقیق که از نمونهگیری خوشهای تصادفی استفاده شد، این نتایج حاصل گردید که نگرش دینی دانشآموزان در حد زیاد و مطلوب میباشد. از میان گویههای مختلف بُعد شناختی، گویه: «خداوند خالق همه هستی است.» بالاترین نمره را به خود اختصاص داد. همچنین میزان تأثیر برنامههای آموزش دینی بر بُعد شناختیِ نگرش دینی دانشآموزان، بر حسب متغیرهای مختلف پایه تحصیلی و رشته تحصیلی، تفاوت معنادار نداشت.