بررسی بیهنجاری و روند دمای ایران در پهنههای مختلف اقلیمی با استفاده از مدلهای جفت شده پروژه مقایسه متقابل مرحله ششم (CMIP6)
نویسندگان
1 استادیار آب و هواشناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 پژوهشگر پسادکتری آب و هواشناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد آب و هواشناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.30499/ijg.2020.249997.1292چکیده
دما یکی از عناصر شکلگیری آبوهوا است و تغییرات آن میتواند ساختار آبوهوای هر منطقه را تغییر دهد. برای بررسی چشمانداز دمای آینده ایران از دو دسته داده شامل دمای 43 ایستگاه همدید و برونداد سه مدل BCC-CSM2-MR، CAMS-CSM1-0 و MRI-ESM2-0 از مجموعه مدلهای CMIP6 برای دو دوره تاریخی (2009-1990) و آینده (2100-2020) با تفکیک افقی ۱۰۰ کیلومتر استفاده شد. برونداد هر سه مدل برای دو سناریوی خوشبینانه (SSP2-4.5) و بدبینانه (SSP5-8.5) بررسی شد. برای این منظور از سنجههای آماری RMSE، NSE و KGE جهت درستیسنجی مدلها استفاده شد. برای تصحیح اریبی برونداد مدلها از روش تغییر عامل دلتا (DCF) و برای مطالعه روند و شیب روند از آزمونهای من- کندال و سنس استفاده شد. نتایج بررسی مدلها در هفت پهنه اقلیمی ایران نشان داد که مدل BCC-CSM2-MR در دو پهنه BWh و Bsh عملکرد بهتری دارد و در پنج پهنه اقلیمی دیگر، مدل CAMS-CSM1-0 بهترین عملکرد را دارد. بیهنجاری دما در دهههای آتی در هر دو سناریو در ایران مثبت است و توزیع آن از توپوگرافی پیروی میکند. همچنین روند دما در ایران افزایشی است. بیشینه روند افزایشی دما با نمره استاندارد 3.77 بر اساس سناریوی SSP5-8.5 بهدستآمده که در سطح 0.01 معنیدار است. متوسط شیب روند دما در ایران طی دورههای آتی به ازای هر سال به میزان 0.05 درجه سلسیوس افزایش خواهد داشت که رشد 0.01 را نسبت به دوره مشاهداتی نشان میدهد.