طراحی مدل ارزش‎گذاری منابع انسانی و گزارشگری آن در شرکت ملی نفت ایران و شرکت‎های تابع

نویسندگان

1 استاد گروه حسابداری دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

2 مدرس /الزهرا دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

3 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.

doi
10.22059/acctgrev.2019.273797.1008096
چکیده

هدف: در تحقیق حاضر به طراحی مدل ارزش‎گذاری منابع انسانی و گزارشگری آن در شرکت ملی نفت ایران و شرکت‌های تابع آن پرداخته شده است. روش: مدل‌های مختلف مطرح‎شده در حوزه ارزش‌‎گذاری منابع انسانی بررسی شدند و در نهایت با توجه به مزایا و محدودیت‌های هر یک از مدل‌ها، ترکیبی از مدل‌های مایرز و فلاورز و ارزش پولی حاشیه‌ایرانا و ماهش واری به‌عنوان الگو انتخاب شد. این تحقیق شامل چهار مرحله است: در مرحله نخست، ابعاد و مؤلفه‌های کمّی و کیفی مؤثر بر ارزش‌گذاری منابع انسانی بر اساس مرور پیشینه تحقیق استخراج شدند. در مرحله دوم، ابعاد و مؤلفه‌‎ها طی سه مرحله مصاحبه با خبرگان، توزیع پرسش‌نامه و روش دلفی فازی شناسایی شدند. در مرحله سوم، ارتباط بین مؤلفه‌ها با یکدیگر از طریق پرسش‌‎نامه و روش دیمتل فازی بررسی شد. در نهایت، نظر خبرگان در خصوص نحوه گزارشگری ارزش‌‎گذاری منابع انسانی با توزیع پرسش‌نامه و روش تحلیل سلسله‌مراتبی ارزیابی شد. یافته‌ها: بر اساس مراحل اول و دوم تحقیق، 15 بعد و 20 مؤلفه مؤثر برای ارزش‌گذاری منابع انسانی در شرکت ملی نفت ایران و شرکت‎های تابع آن شناسایی شد. در مرحله سوم، مؤلفه‌ها اولویت‌بندی شدند و مدل پیشنهادی تحقیق ارائه شد. بر اساس نظر خبرگان، بهترین شکل گزارشگری به‌‌صورت ریالی و در متن صورت‌های مالی است. نتیجه‌گیری: مدیران و رؤسای شرکت ملی نفت ایران و شرکت‌های تابع آن می‎توانند از طریق مدل پیشنهادی تحقیق به ارزش‌گذاری منابع انسانی بپردازند.