مروری بر روشهای بازرسی خطوط لوله
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا،دانشکده مکانیک،دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی مکانیک/دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.30494/jndt.2019.95380چکیده
خطوط لوله بهطور گستردهای برای انتقال حجم زیادی از آب و فاضلاب در مسافتهای طولانی بهکار میروند. این زیرساختهای ارزشمند زمانی توجه همگانی را به خود جلب میکنند، که آسیب دیدهاند. بهمنظور اجتناب از وقوع حوادث ناگوار، تشخیص اولیه عیوب موجود در خطوط لوله آب و فاضلاب و تعیین کمیتی این عیوب، بسیار حائز اهمیت است. در تعداد زیادی از کشورها، بازرسی خطوط لوله آب و فاضلاب معمولا با استفاده از روش بازرسی دوربینی انجام میشود که یک اپراتور با ارزیابی تصاویر خام دوربین به شناسایی مکان آسیبدیدگیها میپردازد. روشهای بازرسی دوربینی دارای تعدادی معایب هستند که کاربرد آنها را محدود میسازد. یکی از معایب روش بازرسی دوربینی، نبود نور کافی و روشنایی در داخل لولهها است. عیب دیگر روش بازرسی دوربینی این است که کیفیت تصاویر بهدست آمده بهدلیل شرایط روشنایی نامطلوب، پایین است. در نتیجه روشهای بازرسی دوربینی میتوانند صرفا عیوب بزرگ را بهطور مطمئنی تشخیص دهند. در دهههای اخیر، روشهای حرارتنگاری، میکروویو، لیزر و سونار پیشنهاد شدهاند تا در ترکیب با روش بازرسی دوربینی، نتایج بازرسی را بهبود دهند. همچنین، تجهیزات جدیدی که چندین سنسور را بهکار میبرند و قادر به انجام بازرسی در مسافتهای دور هستند، پیشنهاد گردیدهاند. مقاله حاضر به مرور روشهای بازرسی متداول و جدید در خطوط لوله آب و فاضلاب میپردازد. بعلاوه، انواع متفاوت رباتها برای بازرسی داخل لولهها بحث میگردند.
